252 ~ 



DE VÓRMIXG VAX AMMONIAK IX DEX GROXD. 



Ofschoon de vorming van ammoniak in den grond het onderwerp 

 geweest is van belanstgrijke studies, is men het er nog niet over eens 

 hoeveel bij dit verschijnsel op rekening komt van chemische wer- 

 kingen en hoeveel op die van microben. De heerschende mcening 

 is, dat beiden in het spel zijn. 



Müntz en Coudon hebben nu proefondervindelijk onderzocht aan 

 welke oorzaken de vorming van ammoniak in den bouwgrond moet 

 worden toegeschreven, waarin zooals men weet de stikstof o. a. in 

 verbindingen, die zich als eiwitachtige stoffen gedragen, voorkomt. 

 Door verhitting op 120° C werd de aarde gesteriliseerd, zoodat men 

 een middenstof verkreeg, waarin slechts chemische werkingen zich 

 konden voordoen, maar die toch door bijvoeging van een niet 

 gesteriliseerden grond weer op nieuw onder den invloed van de 

 microben gebracht kan worden; vóór en na de verhitting werd de 

 hoeveelheid ammoniak bepaald en vervolgens na zekeren tijd eveneens 

 in monsters, die gesteriliseerd bleven en in andere waarin microben 

 gebracht waren. In aarde die met gedroogd bloed bemest was, 

 waren de uitkomsten als volgt: 



ammoniak in 100 gr. na 67 dagen, 

 kalkachtige grond v. Champagne, gesteriliseerd 0.0 



„ „ „ „ , niet „ 111.0 



heidegrond v. Limousin „ 0.0 



41 O 

 Tuingrond v. Joinville „ 0.0 



» '1 n n 1) Ob.O 



Hieruit blijkt, dat de vorming van ammoniak in gesteriliseerden 

 grond geheel ophoudt, hoewel de voorwaarden daarvoor - met 

 uitzondering van microben — aanwezig zijn. Zelfs na een zeer 

 langen tijd (bij eene proef was de duur twee en een halfjaar) was 

 er geenerlei toeneming van ammotiiak waar te nemen. Werd bij 

 het monster, dat hiervoor gediend had, een weinig mestaarde ge- 

 bracht, dan vond er rijkelijk vorming van ammoniak plaats. 



Bij al deze proeven zijn het dus uitsluitend de microben die de 

 ammoniak gevormd hebben. Deze hebben een groot weerstands- 

 vermogen; eene temperatuur van 110° C, gedurende een uur is niet 

 voldoende om hen te dooden, eerst bij 120'^ is dit het geval. Müntz 

 en Coudon onderzochten ook of de hier besproken ammoniak-vor- 

 ming aan een enkel ferment dan wol aan verschillende soorten van 



