— 277 — 



Na behandeling van Succlianun spontanemn, begint dan op 

 blz. 12 de bespreking van .suiker en suikerriet. 



Na eene korte vermelding van een aantal suikerlevercnde planten 

 (^cer-soorteu, suikerahorn ; Arenija sdrcharifeni, arengpalm ; Befa ; 

 eenige palmen, Zea Mais enz.) volgt (blz. 15—20) eene uitvoerige 

 beschouwing over do theorie der suikcu-vorming in de plant, 

 waarin o.m. gezegd wordt, dat het vinden van eene methode waar- 

 door het mogelijk zou worden oukristalliseerbare suiker in kristal- 

 liseerbare om te zetten, een grooter invloed zou uitoefenen op den 

 suikerhandel dan de aischaffiug der slavei-nij of de productie van 

 bietsuiker ooit gehad hebbeu. 



De bespreking van den mikroskopischen bouw van het riet eu 

 van de daarop berustende, ratioueele wijze van winning van suiker 

 uit riet of bieten, door diffusie, wordt gevolgd (blz. 22-28) door 

 een overzicht over de chemische samenstelling van het suikerriet, 

 van de eigenschappen van saccharose, hare ontlediugsproducten en 

 van de methode van de quantitatieve bepaling van rietsuiker. 



De geschiedenis der suiker (blz. 28 -41) komt dan aan de beurt, 

 waarbij, uitgaande van hetgeen uit de 8anskrietsche geschriften 

 bekend werd M, en in verband met de namen van suiker en suiker- 

 sap in andere Oostersche talen en hunne afleidingen, Watt tot de 

 conclusie komt, dat de cultuur van suikerriet van uit Bengalen zicli 

 verspreid heeft, en dat deze cultuur sedert een .SOOO jaar in Indië 

 gedreven wordt, terwijl ook de mogelijkheid toegegeven wordt, dat 

 suikerriet door cultuur ontstaan is uit Sacchaniui arundmaceion of 

 'S', sponhmeum e.a., daar ook deze suiker l)evatten, zoodat zij door 

 kinderen in Bengalen nog al eens gekauwd worden. Dan volgen 

 mededeelingen over de vroegste wijze van cultuur in Indië, de 

 overbrenging naar West-Indië, de geschiedenis van den Indischen 

 suikerhandel, de vestiging van Europeesche plantages in Indië, den 

 invloed van de afschaffing der slavernij en eindelijk over de grootste 

 raoeielijkheid die de rietsuiker te overwinnen had : de ontdekking 

 van rietsuiker in den suikerbiet en hare winning uit deze. 



Na deze meer theoretische besprekingen volgt het hoofdstuk hande- 

 lende over de cultuur van riet in Indië, waar in de eerste plaats gespro- 

 ken wordt over de gekweekte variëteiten van het riet, (blz. 41 — 79). 



') In het Sanskriet is Khandu (waarvan o.a. ons woord kandij) de naam 

 van tot grein gekookt suikersap, terwijl<jfoeZaaldaar ruwe, ongeraffineerde 

 suiker beteekent. 



