— 270 — 



alleen „smut" en „rust''' en oiidci' de plagen : de hoorder, de „pon 

 blanc" of luis, en de mijten opgeteld. 



De grootste vijand van de suikercultuur wordt echter de g-eld- 

 schieter genoemd, daar ten slotte door dezen steeds de eigenlijke plan- 

 ters de prooi worden van dezen bloedzuiger, uit wier handen zij zicli 

 niet meer vrijmaken kunnen wanneer zij er eenmaal ingcraakt 

 zijn. In één adem met deze menschen worden de jakhalzen en witte 

 mieren genoemd. Middelen ter verdrjjving van deze laatste diertjes 

 worden ook besproken. 



De methoden van cultuur van het riet, het planten, oogsten 

 en het persen van het sap worden vervolgens zeer uitvoerig behan- 

 deld (blz. 127 — 252) en na eene algemeene inleiding, voor de 

 verschillende afdeelingen van Engelsch-Indië de daar gevolgde 

 handelwijzen besproken, terwijl daar tevens de statistieken, op die 

 streken betrekking hebbende, aangegeven worden. Achtereenvol- 

 gens worden behandeld: Bengalen, Assam en Caehar, de Noord- 

 Westelijke Provincies en Oudh , Panjab, de Centrale Provincies, 

 Centraal-Indië en Rajputana, Bombay en Sind, Madras, en Burma. 



De vergelijking van al deze talrijke en nauwkeurige gegevens 

 met die welke Java's suikerindustrie opgeleverd heeft, zou zeker 

 tot menige interessante gevolgtrekking aanleiding kunnen geven, 

 doch dit moet natuurlijk aan specialiteiten in de suikercultuur 

 overgelaten worden en zoude ook hier niet op hare plaats zijn. 



De bereiding van suiker uit het rietsap komt vervolgens aan de beurt^ 

 op blz. 252 — 313, en wordt dus ook weder zeer uitvoerig behandeld- 



Het artikel begint met eene korte bespreking der verschillende 

 producten en vormen, die het rietsap gedurende de verwerking tot 

 suiker aanneemt, met opgave voor elk van eene reeks namen, waar- 

 onder zij in verschillende streken van Engelsch-Indië bekend zijn, 

 zoowel als de namen die deze producten in de overige deelen van 

 Zuid-Azië en in het Sanskriet dragen. 



Xa eene algemeene inleiding in de bereiding van de suiker, de 

 zuivering enz. en na eene korte bespreking der verschillende han- 

 delwijzen en de verschillende daarbij toegepaste methoden (win- 

 ning van het rietsap, defaeeatie en zuivering, concentreering en tot 

 grein koken, zuivering der gewonnen suiker) worden wederom de 

 gebruikelijke methoden voor elk der reeds genoemde provincies 

 zeer uitvoerig afzonderlijk besproken (blz. 266 — 313). 



Ook hier zou eene zorgvuldige vergelijking met de op Java toe- 



