— 2«0 — 



gepaste werkwijzen misschien menigo V)elangrijke bijzonderheid aan 

 den dag kunnen brengen. 



Na deze meer technische hoofdstukkeu laat Watt de tinantieële 

 Tolgen. 



Hij begiut daarbij met de bespreking der suikerpremies en sui- 

 kerbelastingen (blz. 313 — 319), waarbij ook de bietsuikerindustrie 

 in de verschillende landen van Europa in het oog gehouden wordt, 

 alles in verband met de in- en uitvoeren van landen, waar suiker- 

 premies toegekend worden. 



Vervolgens worden de suikermoleiis; en raffinaderijen besproken 

 (blz. 319 — 323) vooral in verband met de mogelijkheid om het raifi- 

 uadeeren in Indië te <loen plaats hebben, daarna (blz. 323 — 328) de 

 suikerprijzen, zoowel van riet- als van bietsuiker, terwijl het geheele 

 artikel over de suiker sluit met een uitvoerig overzicht (blz. 328 — 380) 

 over den Indischen haiulel in suiker, over een groot aantal jaren, 

 loopende tot en met het jaar 1891, waarbij afzonderlijk bespro- 

 ken worden de buitenlandsche handel in ongeraffineerd en geraf- 

 fineerd (blz. 332 — 345), de binnenlandsche handel in die 

 artikelen met inbegrip van die over de grenzen (blz. 346 — 

 371) en die langs de kusten (blz. 371 — 380). Ook hier wor- 

 den de verschillende provincies afzonderlijk behandeld, waarbij 

 uitvoerige statistieken van in- on uitvoer van sxiiker aangehaald 

 worden. 



Uit dit overzicht, dat eigenlijk alleen slechts de titels der hoofd- 

 stukken waarover in het artikel gehandeld wordt, kon bevatten, 

 zal wel voldoende blijken welk een schat van belangrijke wetens- 

 waardigheden aldaar verzameld zijn. 



Eene dergelijke verhandeling over onze eigene suikerindustrie op 

 Java in de meest uitgebreide beteekenis van het woord opgevat, 

 eene vergelijking van deze met het in bovenbedoeld artikel saamge- 

 vatte en behandelde, zou voorzeker in de hoogste mate gewenscht 

 en belangrijk zijn, en de daarvoor vereischte grondige bestudeering 

 van het onderwerp zeer zeker ten voIIp loonen. 



