— 2sa — 



en verspreitleu zich over de stam men. Besmeert mcii dus over 

 dag de stammen met een ring van lijm, dan kunnen de rupsen 

 tegen den avond niet meer naar boven komen. Tuboeuf merkte 

 op dat bij de op deze wijze door honger verzwakte rupsen ook de 

 „flacherie" veel sterker optrad. 



Op groote schaal werd in 1892 de infectie der uourupsen door 

 bacteriën in de Hertogelijke ,, Forsten" van Ratibor verricht. De 

 vernietigende werking vertoonde zich volgens het gegeven verslag 

 na ongeveer l'/^ week. De rupsen begonnen toen te „wipf'eln". Per- 

 ceelen met gezonde rupsen vertoonden een veel grooter bladverlies 

 dan die, waar infectie met Bac/lltis B. Hoffniann had plaats gehad. 



Dit schijnbaar gunstig resultaat verliest echter bij een kritische 

 beschouwing zeer veel van zijn waarde zooals door Tuboeuf wordt 

 aangetoond. 



Volgens Tuboeuf blijkt uit de verslagen: 



1° Dat de infectie in het geheel niet met den ziekte-bacillus 

 maar met alle mogelijke rottingsbacteriën is uitgevoerd. 



2° Dat de gunstige resultaten zoo snel op de infectie volgden 

 dat een oorzakelijk verband reeds daarom alleen niet kan aange- 

 nomen worden. 



Hoe gering de wetenschappelijke waarde der proefnemingen was? 

 die zonder de noodige kennis van bacteriologische vraagstukken en 

 methoden werden gedaan, blijkt duidelijk uit enkele door hem uit 

 de verslagen overgenomen mededeelingen. 



De infectie in het groot werd op de volgende wijze geschilderd : 

 „A.ls bijzonder geschikten voedingsbodem had de houtvester Schraidt 

 versch vleesch met aardappelen vermengd bevonden, waarop in korten 

 tijd de bacteriën zich kolossaal vermeerderden. Dientengevolge 

 werd een onbruikbaar paard geslacht en in veel stukken gesneden? 

 de stukken werden met den Bacillus geënt en dan overal in de 

 door de nonrupsen aangetaste streken opgehangen. Dit geschiedde 

 in het begin van Juni en reeds den 21^" en de daaropvolgende 

 dagen derzelfde maand trad bijna overal het .,wipfeln" der rupsen, 

 het karakteristieke kenmerk der „flaeherie", op nadat reeds eenige 

 dagen te voren de rupsen weinig bewegelijk waren geworden en 

 met vreten hadden opgehouden. De „flaeherie" is in de laatste 

 dagen in vollen omvang uitgebroken en thans is het moeilijk nog 

 eene gezonde nonrups in de aangetaste streken te vinden. De rupsen- 

 ramp is hier als overwonnen te beschou-WÊn". 



