— 311 — 



„Door ze geregeld te snoeien en in hun jeugrl op te bintien zijn de 

 boomen op stam gehouden. Naar 't schijnt heeft de boom meer 

 neiging om, aan zich zelf overgelaten, als struik te groeien. Jonge 

 planten zijn ten minste over hare geheele lengte met kleine zij- 

 takken voorzien. 



. Caesalpinia Coriaria behoort tot de familie der Leguminosen. 

 Niet onmogelijk is het, dat zij, wat het stikstofgehalte betreft, 

 een verbetorenden invloed op den grond heeft. Proeven, die met 

 jonge plantjes in gang zijn, zullen naar ik hoop, op die vraag eenig 

 licht werpen". 



{W.g.) YA.N ROMBURGH. 

 § 12. PiNANG-NOTEN. 



Pinaiig- of betel-noten zijn de vruchten van den algemeen beken- 

 den pi)iang-ipalm, Areca Catechu, L., in geheel Ned.-Indië aller- 

 wege aangeplant en in sommige streken ook inheemsch. 



Omtrent het mogelijke gebruik van betel-noten bij de leerlooierij 

 yermeldt de anders zoo uitvoerige Watt in zijn „Dictionary of 

 Econ. prod. of India" alleen het volgende: „An astringent extract, 

 prepared from Areca Cateclui, is said te contribute to commercial 

 cutch ; if so it is a totally distinct product from the true cateehu. — 

 A decoction of the nut yields an inferior resinous extract, some- 

 times knovrn as ^^Areca-catechu^\ 



Geen ander bericht omtrent het gebruik als looistof van de 

 pinangnoten heb ik kunnen opsporen. 



Het komt mij daarom niet onwaarschijnlijk voor, dat Bischop 

 Grevelink, die beweert, dat de pinang-nooot door Linnaeus bij 

 vergissing Areca Cateehu is genoemd, gelijk heeft, waar hij 

 vermeldt, dat het gebruik van deze vruchten uitsluitend het betel- 

 kauwen en niet de looierij geldt. Een deel van zijne gegevens over 

 Areca Cateehu laat ik hier volgen (zie blz. 733 van zijn: Nuttige 

 planten van Nederlandsch-Indië.) 



„Dat Linnaeus de soortsbenaming „Oa^erAw" gegeven heeft aan 

 dezen Palmboom, die evenwel geen cateehu voortbrengt, is waarschijn- 

 lijk alleen te verklaren door aan te nemen, dat hij zich verliet op 

 het gevoelen van „den vermaarden Samuel Dale" die den boom 

 had voorgesteld als: „Palma cujus succus inspissatus Terra japonica 

 seu Cateehu officinalis", in een tijd, waarin nog niemand, zelfs 

 Rumphius niet, met den oorsprong bekend was, zoomin van den cutch 



