— 864 — 



wililen stijl Kegelniaat en symetrie werden niet meer erkend, 

 in do plaats hiervan kwamen oneftene, onregelmatige terreinen, 

 curieuze en stoute vormen, stroomend water, nagemaakte ruïnen, 

 grotten enz. Het ensemble maakte dikwijls een aangenamen in- 

 druk, het was echter te wild, en het werkte onrustig op den be- 

 schouwer. 



In de negentiende eeuw begonnen er zieh nieuwe beschavende 

 invloeden te doen gelden. De vrede, de groote vooruitgang in 

 handel en scheepvaart, de versnelde gemeenschapsmiddelen, de 

 grootere rijkdom zooweel van enkele personen als van gemeenten, 

 dfiden behoefte aan luxe ontstaan en werkten verfijnend ojj den 

 smaak; onder die toestanden ontstond de in onderstaand tijdschrift 

 genoemde Engelsche stijl. 



Deze stijl heeft gebogene zacht vloeiende lijnen en vermijdt 

 zooveel mogeljjk scherpe hoeken, terwijl de schoonheid en verschei- 

 denheid in vormen het doel is. Men vergete niet, ilat rechte 

 lijnen in dezen stijl volstrekt niet uitgesloten zjjn, zij moeten 

 echter in verbinding staan met de woning ot met eenig ander 

 gebouw, zooals oranjerie of bloemenkas, hier kunnen zij als het 

 ware den overgang van de rechte lijnen der gebouwen in de meer 

 vrije van de natuur vormen. Het is de stijl, die kunst en natuur 

 vereenigt, die de ruwheid der ongebreidelde natuur verzacht en 

 verfraait. 



Het is niet gemakkelijk regels voor deze kunst te geven, maar 

 de leerling, die er zich op toelegt en die gevoel voor het schoone 

 en wat aanleg voor kunst heeft, zal spoedig vorderingen maken. 



Er zijn wel eenige principes, die altijd voor oogen gehouden 

 moeten worden; eenvoud in de lijnen, die de grenzen tusschen 

 gazons, wegen en heester- en bloemvakken vormen, moet op den 

 voorgrond staan, toch mag deze eenvoud niet eentonig worden, 

 afwisseling moet er zijn. Deze lijnen moeten bevallige en sierlijke 

 wendingen maken, en de beplanting mag niet te overloedig zijn. 

 Verder dient op het gemak gelet te worden, zonder te veel onnoodige 

 wendingen moet het pad van den eenen kant van den tuin naar 

 den anderen loopen. Er is nog eene andere omstandigheid waarop 

 gelet moet worden: iedere tuin, hetzij groot of klein, heeft iets 

 karakteristioks in overeenstemming met zijne omgeving, dat niet 

 over het hoofd gezien mag worden. Minder fraaie uitzichten 

 bedekt men door het planten van boomen en heesters, op andere 



