— ïi65 — 



plaatsen is een vrij uitzicht wenschelijk, zoo moot er wel degelijk 

 niet de omgeving rekening gehouden worden. 



{Gnrchucrs" (Iwonlclc No. 883— rol. XTfl). u\ 



HET KUNSTMATIGE KLEUREN VAN BLOEMEN. 



liet kunstmatige kleuren van afgesneden bloemen is niets nieuws. 

 Zoo is het reeds lang bekend, dat A/////w'.s, vozen, Peliniia''s, onz., 

 gedeeltelijk ontkleurd (wit gemaakt) kunnen worden door ze bloot 

 te stellen aan zwaveldampen. 



Laat men dampen van ammoniak op ro;ien en violet gekleurde 

 bloemen inwerken, dan worden deze groen; gele bloemen blijven 

 onveranderd, witte worden geel. Bij de paarse Lathi/ru.^ odornhts, 

 „pois de senteur", wordt zoodoende de vlag (het bovenste bloemblad) 

 donkerblauw, de overige bloemdeelen lichtgroen; bij Dicli/fra spec- 

 kihllis, „gebroken hartjes", worden de buitenste, rosé gekleurde 

 bloembladeren metaalgrijs, het witte gedeelte geel. Bloemen, op deze 

 wijze behandeld, nemen na eenigen tijd haar oorspronkelijke kleur 

 weer aan. Om een snellere uitwerking te verkrijgen kan men ze 

 ook in ether dompelen, waarbij een weinig ammoniak gevoegd is. 



Sommige rozen, papavers, klaprozen, Pelanjoiiiinn.'i woorden, als 

 men ze in een basische vloeistof dompelt, eerst blauw, daarna groen; 

 een zuur kleurt ze helder rood. Op deze wijze behandeld verwel- 

 ken de bloemen echter zeer spoedig. 



Van meer belang schijnt het kleuren van bloemen door middel 

 van aniline te zullen worden. De afgesneden bloemen worden 

 daartoe met de stelen in eene oplossing daarvan geplaatst, en het 

 water voert de kleurstof mee naar de uiterste deelen der bloemen. 

 Zoo werden in den afgeloopen winter te Parijs verschillend en zeer 

 gelijkmatig gekleurde seringen vertoond. De mooiste kleuren waren 

 licht azuurblauw, goudgeel, chroomgeel, aalbessenrood en zalmrood. 

 De bladeren, stengels, bloemstelen, kelken, in een woord alle groene 

 deelen, hadden hun natuurljjke, groene kleur behouden. 



Het is vermeldenswaard, dat het hout niet dezelfde tinten ver- 

 toonde als de bloemen ; bij de goudgele bloemen was het hout 

 oranje, bij de chroomgele lichtoranje, bij de lie'ukM' roode violet, 

 bij de blauwe paarsblauw en bij de zalmkleuiige karmyurood 

 gekleurd. 



{Renie horticole No. 6, 1893). s. 



