— 388 — 



ilaarvoor z.s:. Orchideeënpotten, die lager en breeder waren 

 dan de gewone en bovendien op zijde voorzien van talrijke, 

 ronde gaten. 



Het doel was de planten zooveel mogelijk lucht te ver- 

 sehaiFen aan de wortels, die in de natuur aan de oppervlakte der 

 boomstammen voortkruipen. Een gevolg was, dat de wortels 

 overal door de gaten groeiden en zoowel den binnen- als den 

 })uitenwand van den pot bedekten, waardoor het zoo goed als 

 onmogelijk was zonder de wortels te beschadigen te verplanten 

 of de potten te wasschen, zeer ten nadeele der planten. Het 

 is ook gebleken, dat de planten in die soort potten volstrekt 

 niet beter groeien. 



Zooals uit de natuurlijke standplaats der planten gemakkelijk 

 af te leiden is, zullen haar wortels niet diep in den grond 

 dringen; daarom vult men de potten voor het grootste ge- 

 deelte met potscherven en legt daarop slechts eene dunne laag 

 aarde. In het begin zal het dikwijls noodig zijn de planten 

 aan stokjes of met behulp van stukjes gebogen ijzerdraad te 

 bevestigen om het omvallen te voorkomen. De wortelstokken 

 en knollen mogen niet met aarde bedekt worden. Voor grond 

 gebruikt men in Europa veelal klein gehakte peat, een zeer 

 vezelachtige en losse grondsoort uit Engeland , alleen of ge- 

 mengd met eveneens gehakt SpJiaf/niiw , eene soort mos, die 

 in moerassen veel voorkomt, stukjes houtskool en wat grof 

 zand. In plaats van peat gebruikt luen ook wel vezelgrond, 

 bestaande uit de dicht ineen gegroeide wortels van Poli/podium 

 ruirjare, een varen, die zeer veel op boomen groeit, of ook 

 gewonen boschgrond. Het komt daarop aan een zeer luchtig 

 grondmengsel te gebruiken, dat vooral goed verteerd moet 

 zijn, aangezien de Orchideeënwortels zeer gevoelig zijn en 

 afsterven als zij met gewonen tuingrond of met in ontbinding 

 verkeerende stoffen in aanraking komen, in 's Lands Plan- 

 tentuin wordt tegenwoordig met goed gevolg een mengsel 

 gebruikt van goed verteerde bladgrond, Europeesch Sphagnum, 

 houtskool en wat rivierzand. Den bladgrond kan men uit 

 bosschen verkrijgen, of wel zelf maken door afgevallen boom- 



