— 407 — 



Men kan dit volkomen ophelderen door aan te nemen , dat de 

 organismen van beide soorten van ziekten aanwe/ig zijn in do 

 oorspronkelijke aarde, waarmede de pijlpunten bedeeld werden: 

 die, welke septicaemie veroorzaken, zijn veel minder bestendig dan 

 de tetanusbacillen en gaan veel spoediger te gronde. Eenigszins oud 

 pijlgift bevat dus alleen tetanusbacillen, verwonding niet oude pijlen 

 heeft dan ook tetanus ten gevolge, die eerst na eenige dagen op- 

 treedt, want de mikroorganismen van deze ziekte hebbon een in- 

 eubatietijdperk van eenige dagen noodig, voordat ze hunne werking 

 ontwikkelen. Versche pijlen daarentegen doen septicaemie ont- 

 staan, en deze verloopt in doodelijke gevallen te snel, dan dat van 

 tetanus iets zou waar te nemen zijn. 



Op den duur, vrij spoedig zelfs, verliezen de pijlen hunne werk- 

 zaamheid volkomen door het te gronde gaan ook van de tetanus- 

 bacillen; ofschoon overigens aan gevaarlijkheid en verraderlijkheid 

 niets te w^nschen overlatende, staan ze dus in dit opzicht achter 

 bij de pijlen met plantaardig gif bedeeld. 



(Ann. d. VInst. Pasteur, 1890, 716; 1892, 851). h. 



Op png. 405, I7e regel van boven staat: , miltvuurbacillen", dit moet zijn 

 ^.muizeu-typhusbacillen." Bef. 



OVER DEN INVLOED VAN DE VORMING VAN ZADEN OP 

 DE ONTWIKKELING VAN HET VRUCHTVLEESCH. 



De vier zaden, die men in eene normale druif vindt, komen 

 zeer vaak niet alle tot ontwikkeling, zoodat men niet zelden exem- 

 plaren aantreft, die drie-, twee- of éénzadig zijn, ja zelfs zulke, 

 waar de pitten geheel ontbreken. Die gebrekkige ontwikkeling 

 is voor vele soorten regel geworden. 



Een mikroskopisch onderzoek van Muller naar de oorzaak van 

 het ontstaan dezer druiven zonder pitten heeft geleerd , dat hier 

 de poUenbuizen van de op den stempel zich bevindende stuif- 

 meelkorrels wèl in de richting van het vruchtbeginsel naar bene- 

 den groeien, doch geeno feitelijke bevruchting te weeg brengen: 

 nu eens bereiken ze de eicellen niet, dan weer bevinden deze 

 zich niet in het juiste stadium van ontwikkeling op het oogenblik, 

 dat ze door de poUenbuizen bereikt worden. 



Bij druivensoorten, wier vruchten nooit zaden bevatten, zien we 

 de ovula geheel abnormaal gevormd; zij missen de eicel, zoodat 

 eigenlijke hevruchUng nooit plaats hebben kan. Toch isbe^éuivlny 



lY. 27 



