— 414 — 

 WILDE PISAXG-YEZEL. 



In vorschillende deeleii van liet midden van liet schiereiland 

 Malakka, komt de z. g. wilde pisang overvloedig voor. In Perak 

 zag ik geheele streken op de hellingen van heuvels, waar het 

 zware bosch geveld was, met deze pisang begroeid; het is waar- 

 schijnlijk Mifsa Suniafrana. Bij den aanleg van koffietuinen wordt 

 de plant eenvoudig vernield, er wordt hoegenaamd geen partij van 

 getrokken ; zij schijnt echter eene vezelstof te bevatten, die al heeft 

 ze niet dezelfde waarde als die der MH^^a tcxtilrft, waarvan het 

 manilla-touw gemaakt wordt, toch wel de moeite waard zou zijn er 

 eenige attentie aan te schenken. 



In hoofdzaak groeien er in de bosschen van de Straits drie soorten 

 pisang in het wild, hiervan komen er twee in groote hoeveelheden 

 voor, van deze heb ik er met één, de bovengenoemde Musa su- 

 inatraud proeven genomen. De cultuur er van is zeer eenvoudig. 

 >ren heeft in de streken, waar zij tehuis behoort, de groote boc- 

 men slechts te vellen en den grond ruw schoon te maken ; na deze 

 bewerking neemt gewoonlijk deze Musa al heel spoedig de plaats 

 van het bosch in. Yan uitloopers en van zaad is zij ook gemak- 

 kelijk op andere plaatsen te planten, zij groeit overal, waar de 

 bodem niet te vochtig ot te droog is. 



Eene hoeveelheid vezels werd uit de hand bereid, door den heer 

 Derry gezonden aan de Ide & Christy ; het rapport luide als volgt : 

 „het spijt ons, dat de vezel te hard en te ruw is om op eenigerlei 

 wijze gebruikt te kunnen worden, in dezen toestand is zij onver- 

 koopbaar. Indien zij beter bereid was, b.v. zooals de vezel der 

 Manilla-hennep, zoude zij waarschijnlijk dezelfde prijzen halen". 



Het is daarom meer dan waarschijnlijk, dat betere resultaten 

 verkregen zullen worden, indien de vezels der wilde pisang bereid 

 worden als die van Musa textiles Manilla-hennep ('). 



{Agriculture Bulletin of the Malaij 

 Peninsula, N°. 3 — May — 1893). w. 



(•) Over cultuur en bereiding van Manilla-hennep, zie Teysmannia^ 

 2e jaargang, pag. 491. 



