— 41.S — 



zelde, alsmede den Heeren G. F. en P. Hill, administratenrs van 

 het erfpachts-perceel Ajer-dingin, die mij niet alleen de gelegenheid 

 verschaften de dadapziekte op hun perceel nauwkeurig te bestu- 

 deeren, maar die tevens geen moeite en zorgen spaarden om mij 

 herhaaldelijk, zoowel vóór als na mijn bezoek, het benoodigde onder- 

 zoekingsmateraaal te verschaffen, zoodat dan ook het meest be- 

 langrijke deel hiervan van bedoeld erfpachtsperceel afkomstig is. 



I. Uitwendige ziekteverschijnselex. 



Omtrent de verschijnselen, die zieke en afstervende dadapboomen 

 vertoonen, kan, volgens mijne eigen waarnemingen en in verband 

 met hetgeen de ontvangen rapporten daaromtrent mededeelen, het 

 volgende vermeld worden : 



'/. Takken en hhuieren. 



De ziekteverschijnselen vertoonen zich het eerst aan de bladeren, 

 die, ook bij een lichten aanval, eene verkleuring ondergaan, daar zij 

 geel worden en veelal ook roode vlekken en roode nerven gaan 

 vertoonen ; ten slotte sterven zij en vallen af. Dit lot treft echter 

 volstrekt niet alle bladeren van een zelfden boom, maar slechts 

 een aantal hunner, en evenmin worden alle takken in gelijke mate 

 aangedaan. Zelfs zeer krachtige, flinke boomen hebben op deze 

 wijze van de ziekte te lijden, en het zijn dus niet slechts de zwakke 

 of ziekelijke exemplaren, die dat lot treft. 



Is een boom slechts in geringe mate aangetast, zoo valt slechts 

 een betrekkelijk klein aantal bladeren af, terwijl hoogstens de 

 jonge uiteinden der takken afsterven; de overige bladeren blijven 

 groen en gezond, waardoor de boom in staat is zich weer van den 

 aanval te herstellen. 



Een zoodanige boom is gemakkelijk en reeds op een afstand van 

 andere, die gezond gebleven zijn, te herkennen, omdat ^Qne niet 

 eene volle, gelijkmatig gevulde kroon bezit, maar men overal 

 aan of bij de uiteinden der takken de bladeren in groepen bijeen 

 vindt (waarschijnlijk ontstaan uit de vroeger rustende okselknoppen, 

 die zich ontwikkelden na het afsterven van den eindknop der 

 takken), terwijl ook de kroon nooit zoo gevuld is als bij een geheel 

 gezonden boom. 



. Bij een heviger aanval der ziekte, of wanneer een boom, die 

 zich na een lichten aanval schijnbaar weer hersteld heeft, op- 



