422 — 



Traarschijnliik kan worden aauü:enomeu, dat het hooger bedoelde 

 vroegtijdig afsterven van dadapboomen aan eene wortelziekte moet 

 worden toegeschreven."" 



Met deze beschrijvingen zijn mijne eigene waarnemingen ter 

 plaatse geheel in overeenstemming; ik zag dergelijke veranderingen 

 aan de \vortels der dadapboomen nl. zoowel op het perceel Ajer- 

 dingin , als in de door mij bezochte gouvernements-koffietuinen in 

 de afdeeling KraksaJin , als ook bij Soekapoera (district Tengger, 

 Residentie Probolinggo), tusschen Tosari en Poespa (district Teng- 

 ger , Residentie Pasoeroean), en in de districten Batoe, Kotta Malang 

 en Gondang-legi van de afdeeling Malang. 



De verschijnselen, die men aan de wortels van aangetaste dadap- 

 boomen met het bloote oog opmerken kan, en welke des te duidelijker 

 en meer algemeen zijn, naarmate de boom meer van de ziekte te 

 lijden heeft, zijn volgens mijne eigene waarnemingen de volgende: 



Jonge wortels zijn gewoonlijk met eene licht gele, teere opperhuid 

 bekleed; bij zieke boomen vindt men zulke wortels in den boven- 

 grond niet, of slechts in gering aantal. 



In een iets ouder stadium der wortels wordt de opperhuid door 

 een licht bruin kurklaagje vervangen, hetgeen reeds geschied is als 

 de wortels slechts een paar millimeters dik zijn. Zulke wortels 

 werden wel aan de zieke boomen aangetroften en zelfs verre van 

 zeldzaam, maar zij vertoonden zeer veelvuldig duidelijke bewijzen 

 van ingetreden ziekelijke veranderingen. Waren deze maar weinig 

 in het oog vallend, dan zag men slechts, dat het houtweefsel, dat 

 in de gezonde dadap-wortels eene licht gele kleur heeft, eene donkere 

 tint aangenomen had en vochtig was, kenmerken waaruit blijkt, dat 

 het afgestorven was. Gaan dan de veranderingen nog verder voort, 

 dan sterft ook het schorsweefsel onder de kurkhuid af (de kurkhuid 

 zelve bestaat steeds uit doode cellen, zoowel bij gezonde dadapboomen 

 als bij alle andere planten) terwijl door plaatselijke verrotting van 

 het houtweefsel men in plaats van één raassiven houtcylinder een 

 bundel van naast elkander liggende, onderling nog min of meer 

 samenhangende draden of vezels, van ongeveer i/^ millimeter dikte 

 vindt. Niet zelden treft men zulke, en ook veel dikkere wortels 

 aan, welke uitsluitend bestaan uit de nog geheel ongeschonden kurk- 

 huid waar binnen, geheel vrij en bewegelijk, slechts het in zulke 

 losse draden opgeloste houtlichaam te vinden is. 



Wanneer een niet door de ziekte aangetaste dadapwortel afsterft? 



