— 423 — 



treden deze verschijnselen in het geheel niet op, daar bij het lang- 

 zamerhand vergaan, de houteylinder steeds één geheel blijft vormen. 

 Zulke wortels, wier houtlichaam hetzij afgestorven, of reeds op de 

 beschrevene, eigenaardige wijze plaatselijk in ontbinding overgaat, 

 laten zich ook op het gevoel onmiddellijk van gezonde onderscheiden, 

 doordat ze eenigszins week zijn, en men ze tusschen de vingers 

 een weinig samendr ukken kan. 



Heeft men een dikken wortel met al zijne zij wortels uitgegraven, 

 zoo kan men, door de zij wortels tusschen de vingers te drukken, 

 niet alleen gemakkelijk uitmaken welke ziek en welke gezond 

 zijn, maar de dunnere, zieke wortels naar boven toe vervolgende, 

 kan men dan ook zonder moeite constateeren, tot hoever het af- 

 sterven van het hout voortgedrongen is. 



Niet zelden nam ik waar dat, wanneer een afgestorven dunneren 

 zij wortel op een vrij dikken wortel eindigde, ook de laatste, juist 

 op de plaats waar de zij wortel ontsprong, eenigszins week was, als 

 bewijs, dat ook deze door de ziekte aangetast was. Dat deze weeke 

 plaats zich dikwijls niet ver ter weerszijden van de inplanting van 

 den zijwortel uitstrekt, bijv. ^/^ tot 1 cM., wijst er op, dat de 

 ziekte-oorzaak van uit den zijwortel in den dikkeren wortel tak inge- 

 drongen, en zich van daar naar beide zijden een eindweegs voort- 

 geplant heeft. Meerdere malen zag ik zulke dikkere wortels, welke 

 over eene lengte van 2 dM. op een drietal plaatsen bij de aan- 

 hechting van zijwortels ziek waren, terwijl de tusschengelegen 

 gedeelten in het geheel niet week aanvoelden. 



Het houtlichaam van dikkere wortels kan geheel dezelfde ont- 

 bindings verschijnselen vertoonen als dat der dunnere, alleen bestaat 

 bij de eerste meer gelegenheid, dat de ziekte slechts plaatselijk den 

 houteylinder aantast. Eenige wortels van het door mij verzamelde 

 materiaal bijvoorbeeld, wier houtlichaara 2 cM. of meer dik is, 

 vertoonen in de buitenste lagen van den cylinder volstrekt geen 

 verandering, terwijl daarentegen in het centrum het hout op de 

 beschreven wijze uit losse draden bestaat. 



Wederom andere wortels vertoonen een houtlichaara, dat zoowel 

 aan de buitenzijde als in het centrum geheel vast en normaal is» 

 terwijl daarentegen een ring, ter breedte van 1 a 2 mM. of meer, 

 tusschen deze in iets donker gekleurd en week, dus afgestorven is. 



De abnormale verschijnselen, die aan de wortels van zieke en 

 afstervende dadap-boomen waargenomen worden, bestaan dus in 



IV 28 



