— 428 ^ 



Ajer-dingiii, met dat gevolo: dat deze thans gelijken op winterland- 

 schappen M." 



1« Kwartaal 1893. 



„De verwoestingen der dadapboomen in de tuinen Tambelang en 

 Bermi in dezen West-mousson aangericht, hebben zich niet oyer 

 de andere tuinen verder uitgebreid, doch bepaalde deze ziekte 

 zich slechts tot de andere nog niet aangetaste hoornen van boven- 

 vermelde tuinen." 



Uit deze aangehaalde verslagen blijkt dus, dat de ziekte zich nog 

 steeds uitbreidt over de dadapboomen, die in het district Gading 

 op de hellingen van het Jang-gebergte in de gouvernements-tuinen 

 aangeplant zijn. Over het algemeen is het het erfpachtsperceel 

 Ajer-dingin en diens omgeving, van waaruit de ziekte zich verbreidt. 



Haar voortgang heeft vooral plaats in, of kort na den West- 

 mousson, en schijnt dus in hooge mate onder den invloed te staan 

 van de vochtigheid van den bodem, een feit, dat geheel overeenkomt 

 met de veel snellere uitbreiding der ziekte, die in de vochtige 

 jaren 1889 en 1890 waargenomen werd. 



Ook in de gouvernements-koffietuinen welke, mede tot het dis- 

 trict Gading behoorende, op de veel minder vruchtbare helling 

 van den Lemonggan -) gelegen zijn, is de dadapziekte opgetreden 

 en werd aldaar ook door mij geconstateerd in den tuin Angin-Angin. 



In het 1« kwartaalverslag van 1892, in den daarbij behooren- 

 den staat, worden deze tuinen voor het eerst vermeld in verband 

 met de heerschende dadapziekte. 



Slechts in twee der tuinen kwamen toen ziekelijke boomen 



') Gedurende mijn verblijf in het district Gading bezocht ik ook 

 de/e beide tuinen, waar toen over liet algemeen de dadap zeer goed 

 .sturid, en de schaduw niets te wensehen overliet. 



■•) Dat deze hellingen minder vruchtbaar genoemd worden dan die 

 van het .lang-gebergte, geschiedt niet alleen naar aanleiding van de resul- 

 taten, die de cultuur opgeleverd heeft, maar vooral naar de waarneming, 

 die ieder met een oogopslag maken kan, wanneer men op een punt staat, 

 vanwaar men de hellingen van .lang en Lemonggan gelijktijdig overzien 

 kan. De eerste vertoonen zich dan in haar geheel frisch groen en met 

 een weelderigen plantengroei bedekt, terwijl daarentegen van den Lemong- 

 gan zich de laagste, zeer breede gordel voordoet als een aaneengeschakeld, 

 als gewoonlijk vaal geel, alanji-alang veld, waartusschen hier en daar 

 slechts een enkel, vrij .schraal ontwikkeld boompje zichtbaar wordt. 



