— 445 — 



lings om de groepen van yaten en lioutvezels heongrijpt, waarbij 

 deze ten slotte geisoleerd komen te liggen en dan alzoo geheel 

 omgeven zijn door het zieke lioutparenchym. 



Kleurt men praeparaten van zulke wortels met behulp van 

 phlorogluc'ine, dan ziet men reeds met de loupe te midden van 

 het ongekleurd blijvende, zieke weefsel, de vaat- en houtvezel- 

 groepen als donker-roodgekleurde eilandjes liggen. 



Eene enkele laag houtparenchymcellen rondom elk dier groepen 

 blijft zeer lang onveranderd en hunne wanden vertoonen ook nog in 

 een verder ziekte-stadium steeds de houtstof-reaotie. 



Is de wortel hevig aangetast, dan kunnen van de wanden van na- 

 genoeg al het houtparenchym en van al de mergstralen de secundaire 

 verdikkingen en dan ook houtstof verdwenen zijn. Dit geschiedt som- 

 tijds zóó volmaakt, dat eenmaal het onderzoek van een zoodanig stuk 

 wortel bij mij een oogenblik twijfel deed ontstaan, of bij die soort 

 dadap het houtparenchym in normalen toestand wel verhout was. 



Tot op dit ziekte-stadium ziet de dadapwortel er op het oog 

 nog gezond uit, behalve dat het hout eenigszins donker geworden 

 is en op het gevoel een weinig, doch niet zeer week is, maar van 

 scheuren of spleten is nog niets waar te nemen. Deze treden nl. 

 eerst dan op, wanneer de wanden der veranderde houtparenchym- 

 en raergstraalcellen van elkander losraken ; deze worden nl. niet ver- 

 scheurd maar schrompelen samen, waarbij dan de onveranderde hout- 

 elementen op hun plaats blijven. In al de beschreven ziekte- 

 gevallen kunnen op die wijze spleten optreden, zoodat men deze nu 

 eens in het centrum van den houtcylinder vindt, dan wederom een 

 eind verder van daar naar den omtrek toe, of ook zoo, dat men 

 ze door de geheele doorsnede heen aantreft. 



Het lot van alle aangetaste houtelementen is om ten slotte te 

 verschrompelen en hieruit volgt, in verband met het boven mede- 

 gedeelde, dat de houtcylinder van sterk aangetaste wortels zich 

 ten slotte moet oplossen is een aantal draden of vezels, welke 

 elk voor zich bestaan uit eene groep vaten of eene groep vezels 

 (of uit deze beide elementen te samen) hoogstens omgeven door 

 eene enkele laag weinig of niet veranderd houtparenchym. Ook 

 dan nog geven al deze elementen bij behandeling met phlorogluciue 

 en zoiitzuur een prachtige verkleuring. 



Wortels, die op de gewone wijze afsterven en vergaan, dus 

 zonder door de ziekte aangetast te zijn geweest, blijven in hun geheel 



