DE TÜIX YAX LI E TJOE HO?s^G. 



Onlangs was ik in de g'elegeiilu'id den tuin in de beneden- 

 stad van i\on majoor der C'liineezen weer te zien; het is ruim 

 drie jaar geleden, dat ik dezen tuin voor het laatst zag, en 

 er in den eersten jaargang van 'reysniannia pag. 274 eene korte 

 bescln'ijving van gaf. Xog altijd is de liefhebberij van Lie 

 Tjoc llong dezelfde, nog altijd besteedt hij dezelfde zorgen 

 aan zijne Hovelingen; voor beininaars van planten is een 

 bezoek aan dit sdiilderachtig plekje de moeite overwaard. Het 

 is te frappanter om zijne ligging midden in de oude, drukke, 

 stoffige stad: de ingang van den tuin is in een onaanzienlijken 

 gang, men zou hier waarlijk zulk een lief plekje niet zoeken. 

 Lie Tjoe Hong is een hoffelijk en beschaafd man, een bemin- 

 nelijk gastheer, die iemand, die ei- hem om verzoekt, gaarne 

 in de gelegenheid zal stellen zijn tuin te bezichtigen. 



Ik besprak vroeger een paar exemplaren Po(loc<ri-/)iis, die 

 nu't veel zorg in China gekweekt waren. De reeds vrij groote 

 planten wai'en zorgvuldig verj)akt met vrij groote kosten naar 

 Batavia i^'etransporteei'd. „Tedere plant was precies zooals de 

 „andere, zelfs geen blaadje iiiocht de eene plant ini'er iu'bben 

 „dan haar overbuuj'. De planten hadden ieder vjjf takken, 

 „geen gewone takken, dat zou te natuurlijk .zijn, en waar- 

 „scliijnlijk zouden die ook niet zoo merkwaardig aan(dkaiuler 

 ..li'elijk zijn. iedere tak was ei' op geënt, de litteekens van 

 „deze opei-atie waren nog duidelijk te zien, er is hier geeji 

 „vergissing mogelijk. Onder uir den stam, beneden den grond, 

 „ontsproot iMMi sranniierje in "t klein, n'eheel li'elijk aan de oude, in 

 „miniatuur, liieroj) waren \ ier takjes geënt; mijn cieei'one nuiakte 

 „er mij (jpmerkzaam op, dal het de biaiig met een anak was. 

 „AVat men ei' van moge zeggen, waai' is luM, dat twee plan- 



