— 4i i — 



opdracht was geweest, liet nut van a<?roii()iniscli(! kaarten na te yauii. 

 In dit -rapport, nitgebracht door den lieer A. Carnot, koinen enkele 

 beschouwingen voor, waarin wordt uitéénge/et, wat eigenlijk onder 

 agronomische kaarten moot verstaan worden. Gedeeltelijk laten wij 

 dit ra])port hier volgen. Met voornaamste doel, dat de agronomische 

 kaarten beoogen, is om aan den landbonwer inlichtingen te geven 

 omtrent aard, physische en chemische ge.steldheid van de gronden, 

 die hij wil bewerkon. Heeft hij hierover voldoende gegevens, dan 

 kan hij bepalen, op welke wijze de bodem verbeterd zoude kunnen 

 worden, welke meststoffen hij noodig heeft, en in welke hoeveelheid 

 deze moeten toegevoegd Avorden om hem do grootst mogelijke op- 

 brengst van zijn gronden te verzekeren. Wanneer nu eene agrono- 

 mische kaart hem deze gegevens zal leveren, moet zij aan zekere 

 eischen voldoen, in het rapport nader uiteengezet, en welke in 

 hoofdzaak uit het onderstaande zullen blijken. 



Tot het opmaken eener agronomische kaart is het ten eerste 

 noodzakelijk den bodem op een zeker aantal van te voren bepaalde 

 plaatsen nauwgezet te onderzoeken, zoodat men van die plekken 

 zoo nauwkeurig mogelijk de goede zoowel als de slechte eigenschappen 

 leert kennen. Heeft men deze plaatsen voldoende onderzocht, dan 

 moet men verder eene methode zoeken, volgens welke men de 

 verkregen resultaten mag generaliseeren, zoodat men, binnen zekeren 

 graad van nauwkeurigheid, uit do analyses van enkele grondmonsters 

 de gesteldheid van den geheelen bodem kan nagaan. 



Om tot de beantwoording te komen der verschillende vragen, 

 die zich bij zulke onderzoekingen voordoen, wordt in het rapport 

 in de eerste plaats aangeprezen, de analyse van den bodem door 

 de planten zelven. Daartoe kiest men kleine proefvelden uit. in 

 de nabijheid gelegen van de gronden, die men in cultuur gaat 

 brengen en beplant deze voldiMi met de verschillende gewassen, 

 wier cultuur kans op slagen kan gexen in die streken. Op elk 

 proefveld vindt men dus dezelfde i)laiiten terug, maar op heteene 

 veld worden deze planton met stikstofhoudende most behandeld, 

 op een ander weder met ]dios|)hate)i of kali-mest, of met deze 

 mest-soorten in onderling vers(diillende verhouding; dat men voor 

 de noodige controle zorg moet dragen zal duidelijk zijn, en eveneens 

 zal men dikwerf do hul]) van meer ervarenen moeten inroepen ter 

 verklaring der verkregen resultaten. De andere methode om tot 

 een inzicht te komen der bodemgesteldheid is, dat men na een 



