— 478 — 



voorafgaand onderzoek op de physische gesteldheid (grof en fijn 

 zand etc, waterlioudend vermogen eU\). de chemische analyse te 

 hnlp roept. Deze methode is zeer zeker wel meer wetenschappelijk, 

 maar gaat aan twee gebreken mank, ten eerste zijn de resultaten 

 voor een ieder niet zoo in 't oog vallend als bij den aanleg van 

 proefvelden, en dan kan men wel langs chemischen weg, het 

 absolute gehalte aan stikstof, phosphorzuur, kali etc. bepalen, maar 

 blijft daarbij een factor van het grootste gewicht onbekend, namelijk 

 in welke verhouding deze stoften door het plantonlichaam worden 

 opgenomen. Het vraagstuk der bemesting zoude eene groote schrede 

 nader tot oplossing gebracht zijn, wanneer ook deze factor met 

 eenige zekerheid langs chemischen weg kon bepaald worden. Wel 

 worden er verschillende methoden aangeprezen, die ons hierbij 

 verder moeten brengen, zij staan echter aan evenveel controversen 

 bloot, waarbij de beoordeeling hunner juistheid zeer uit één loopt. 

 Dat landbouw-proefstations de plaatsen zijn, waar deze chemische 

 analyses met den meesten waarborg voor juistheid kunnen uitgevoerd 

 worden, spreekt van zelve. Door deze twee methoden, de empirische 

 en de chemische, verkrijgen wij dus een zeker aantal gegevens, 

 die ons inlichten omtrent de gesteldheid van den bodem op oen 

 klein aantal beperkte plaatsen ; wil men nu eene goede agronomische 

 kaart kunnen verkrijgen, dan rest ons nog zekere algemeene regelen 

 te vinden, volgens welke wij deze gegevens mogen generaliseeren. 



Xu doet zich het feit voor, dat in eene zelfde, beperkte streek, 

 de bodem dikwerf zeer in samenstelling verschilt, zoodat men dus 

 een groot aantal proefvelden zoude moeten aanleggen en grond- 

 proeven onderzoeken; het is echter hier, dat de geologie onze 

 ao-ronomische kennis te hulp kan komen en onze taak aanmerkelijk 

 verlichten. 



De geologische classificatie van gronden berust in hoofdzaak op 

 hunne chronologischen ouderdom, heeft dus een geheel ander punt 

 van uitgang dan de basis, waarop onze agronomische indeeling 

 moer berusten. Sinds langen tijd echter heeft men reeds opgemerkt, 

 dat er wel degelijk verband bestaat tusschen eene geologische 

 formatie en den plantengroei, welke zulk eene formatie bedekt. Eene 

 zelfde geologische formatie geeft toch gewoonlijk het aanzijn aan een 

 bodem met dezelfde eigenschapi)en, wat ons niet mag bevreemden, 

 wanneer wij bodenken, dat in zulk oeno formatie nagenoeg dezelfde 

 zelfstandighedon voorkomen in ongeveer dezelfde verhoudingen. 



