— 479 — 



• Aan de oppervlakte vindt men dikwerf' afzettingen en lagen, die 

 geeu vaste gesteenten vormen, van recente geologische formatie 

 zijn en in zeker opzicht (door water, wind etc.) gemakkelijk ver- 

 plaatsbaar zijn. Deze losse formaties, die den vasten ondergrond 

 overdekken, vinden, zoo zij van eenige uitgebreidheid zijn, van 

 zelve hare plaats op eenc goede, geologische kaart. Is de opper- 

 vlaktelaag echter zoo dun , dat bij eene goede grondbewerking, de 

 ondergrond ook wordt aangetast, dan kan men in 't algemeen deze 

 bovenste laag bouwaarde, als 't product van den ondergrond be- 

 schouwen, en behoeft deze dan niet afzonderlijk vermeld te worden. 

 Op eene goede, geologische kaart vinden wij dus aangegeven den 

 aard der gronden, die wij aan de oppervlakte vinden en dus eene 

 indeeling van grondsoorten, die voor ons doel van belang is. Nu 

 blijft nog slechts de vraag of deze geologische indeeliug ook over- 

 eenstemt met de productiviteit van de verschillende bodemsoorten 

 voor verschillende cultuurgewassen, zoodat dus de grenslijnen op 

 eene geologische kaart aangegeven, tevens dienst zouden kunnen 

 doen op eene agronomische. Uit enkele feiten, die nog licht in 

 aantal te vermeerderen zouden zijn, blijkt dat er werkelijk zulk 

 een nauwen samenhang bestaat tusschen deze kaarten, eu dat de 

 verdeeling van zekere cultuurgewassen in ééne zelfde landstreek 

 nauwkeurig gebonden is aan geologisch dezelfde formaties. Zoo 

 werd in 1855 door Levallois eene geologische kaart vervaardigd 

 van het Departement de la Meurthe en in 1860 door Jacquet eene 

 agronomische van een onderdeel, het arrondissement Joul ; wanneer 

 men op deze kaarten de indeelingen door dezelfde kleur aangaf, 

 zoude de overeenstemming zóó groot zijn, dat men moeite zoude 

 hebben de beide kaarten te onderscheiden. 



In do praktijk, chemie en geologie zijn dus voldoende gegevens 

 te vinden tot het opstellen van eene goede, agronomische kaart, on 

 het oordeel van de commissie was dan ook, dat de beste agronomische 

 kaart eene gedetailleerde geologische zoude zijn, waarop door 

 verschillende kleuren en teekens de agronomische waarde der 

 verschillende formaties werd aangegeven. 



In bijzonderheden verder 't verslag te volgen zoude ons voeren tot 

 détails, waarvoor wij naar bedoeld rapport kunnen verwijzen. Het 

 was ons doel slechts aan te toonen, dat daar, waar men in 't bezit 

 is van goede geologische kaarten, het mogelijk is en van groote 

 waarde voor den landbouw, eveneens agronomische kaarten to 



