— 481 — 



den naam van „Octli." Volf^ens de legende zou een prins de 

 „Maguey" ontdekt liebbon on daai'voor do koningsdochter tot echt- 

 genoote hebben gekregen. Üo Latijnsche naam der plant is Agave 

 Americdna L ; zij behoort tot de familie der Amarj/llidaceae en 

 is algemeen bekend onder den naam van ,,honderdiarige aloë". 

 De naam Aloi' komt eigenlijk aan een geheel ander plantenge- 

 slacht toe, waarmee de Agave echter de groeiwijs gemeen heeft. 

 De bijvoeging „honderdjarig" mist niet allen grond, daar de plant 

 in Europa, waar zij veel in potten en kuipen gekweekt wordt, een 

 zeer groot aantal jaren behoeft om volwassen te worden, hoewel 

 dit niet juist aan 100 jaren gebonden is; in warmere gewesten, 

 dus ook in haar vaderland, zijn 8 tot 16 jaren daartoe voldoende. 



Eene beschrijving ervan is overbodig, aangezien zij in Indië, 

 vooral de bonte variëteit, veel als sierplant gekweekt Avordt; de 

 bladeren leveren ook eetie vezelstof. Is de plant volwassen, dan 

 vormt zich in het hart de zeer snel groeiende, kolossale bloemstengel ; 

 na den bloei sterft zij langzamerhand, doch niet vóór een groot 

 aantal uitspruitsels gevormd te hebben aan den voet en in de 

 oksels der bladeren, die elk afzonderlijk spoedig tot eene nieuwe 

 plant kunnen uitgroeien. 



Om de pulque te bereiden gaat men op de volgende wijze te 

 werk. Zoodra de bloemstengel zich begint te vormen, wordt hij 

 uitgesneden, zoodat in het hart der plant eene groote holte ontstaat. 

 Al het sap, dat voor de vorming van stengel, bloemen en vruchten 

 zou gediend hebben, vloeit nu naar buiten en vult genoemde holte 

 zóó snel, dat die meermalen per dag geledigd moet worden. Het 

 verzamelde vocht laat men dan eenige dagen gisten, en de drank 

 is gereed, die, evenals wijn, in grootere hoeveelheden gebruikt, 

 dronkenmakende eigenschappen heeft. De geur ervan komt overeen 

 met dien van oude kaas, waaraan men zich echter spoedig schijnt 

 te gewennen. Sommige planten kunnen tot 2000 K.G. sap leveren. 

 Ook in verschen toestand kan dit, met wat water vermengd, ge- 

 dronken worden ; het heeft dan een zuurachtigen smaak en verspreidt 

 eene walgelijke lucht. Andere soorten ^//ai'e schijnen niet geschikt 

 te zijn om een soortgelijken drank van te bereiden. In Frankrijk 

 heeft men het beproefd met Agave Sahniana, doch de smaak ervan 

 was afschuwelijk. 



{Revue horticole, No. 9, 1893). s. 



