— 502 — 



is toeli 700. Indië is echter geen rozenland, de meeste rozen ko- 

 men hier niet tot haar recht, de bloemen zijn in Europa beter ge- 

 Tormd, grooter, kortom ze zijn fraaier, er zijn daar zelfs vele soor- 

 ten, die hier nooit, andere die hoogst zelden bloeien. 



De beste streek voor rozen is hier zoowat tusschen de 2 a 4000 

 voet boven de zee, daar krijgt men dikwijls bloemen, die voor de 

 Europeesche weinig behoeven onder te doen, komt men hooger 

 dan gaan ze weer langzamerhand achteruit. 



In den Catalogus van Soupert en Notting te Luxemburg zien 

 we op pag. 7 een 24tal gestreepte rozeu, Bosa f/allica, versicolor. 

 Ook Ketten te Luxemburg geeft op pag. 4, een 13tal gestreepte 

 rozen op. Zij behooron met de Provincie-^ Agaat-, Capucijner- en 

 Mosroos tot de éénmaal 's jaars bloeiende en, we weten het, die 

 soorten bloeien hier nooit of uiterst zelden. In de Catalogi der 

 Europeesche rozenkweekers komen wel mosrozen onder de rubriek 

 doorbloeiende voor, zij ziju hier ook iudertijd door den heer Voute 

 ingevoerd, waar ze ook gebloeid hebben, toch niet in dier voege 

 als wij dat van eene fraaie roos verwachten. 



Men hoort hier en daar wel eens spreken van mosrozen, meestal 

 blijken het dan bij onderzoek geheel andere te zijn. 



Een kenmerk der z. g. Bosa (/allica, waaronder de gstreepte ro- 

 zen behooren, is zooals ik boven zeide, dat zij in Europa maar 

 eens in 't jaar en wel in den voorzomer bloeien. Hier heb ik er 

 nooit bloemen aan gezien, ue kelk is zeer karakteristiek, zij heeft 

 vijf slippen, daarvan zijn er twee zonder aanhangsel, twee hebben 

 aan weerszijden zijslippen en één is slechts aan eene zijde van zij- 

 slippen voorzien. De vrucht van Bosa gallicais\eLngwer\n^,iervf\i[ 

 die der variëteit met gestreepte bloemen iets meer rondachtig is. 



(Floralia, Xo. 26. — 1893). tv. 



EETBARE CHRYSANTHEMUMBLOEMEN. 



De bloemen der Chrgsantheminns, vooral de gele, worden in 

 Japan algemeen gegeten. Meii jtlukt ze, als ze geheel geopend 

 zijn, bevochtigt ze met water en laat ze daarna in water koken; 

 ook worden ze wel rauw gegeten. In beide gevallen voegt men 

 er azijn, mirin (een likeur, eenigszins gelijkende op zwakke made- 

 ra\ soja en zout bij ; is de smaak nog wat l)itter, dan moet een 

 weinig suiker dat verhelpen. 



