DE GELE-SÏREPENZIEKTE BIJ HET SUIKERRIET. 



Op het blad van suikerriet, dat door deze ziekte is aangetast, 

 vindt men, dat over kleiner of grooter uitgetrektheid de nor- 

 maal donkergroene bladkleur plaats heeft gemaakt voor eene 

 lichtgroene, somtijds tot het gele naderende kleur. De vlek- 

 .ken, die zoodoende ontstaan, kunnen den vorm van strepen 

 aannemen en somtijds onafgebroken het blad van den top tot 

 de basis doorloopen, iets, wat men vooral bij de jonge hartbladeren 

 aantreft. Somtijds zijn de geel gekleurde gedeelten zoo weinig 

 in het oog vallend, dat er twijfel kan ontstaan, of het blad 

 wel gestreept is, dat men in handen heeft. In het uiterlijk 

 der zieke planten valt behalve deze gestreepte bladeren, overigens 

 niets op te merken, wat haar van normale planten onderscheidt. 



De vlekken zoowel als de gezonde bladgedeelten werden 

 mikroskopisch onderzocht, het mocht ons echter niet gelukken iets 

 waar te nemen, wat als oorzaak der gele-strepenziekte beschouwd 

 zoude kunnen worden. Wel bleek het, dat de bladgroen korrels 

 in de vlekken gebrekkig waren ontwikkeld en niet zoo zuiver 

 groene korreltjes vormden als bij gezonde bladeren, maar, eene 

 of andere parasitaire schimmel, of iets anders wat hiervan de 

 oorzaak zoude kunnen zijn, werd noch in- noch uitwendig 

 op het bladweefsel waargenomen. 



Gestreepte bladeren en normaal groen gekleurde werden met 

 alkohol behandeld en daarna in eene jodium-oplossing gebracht, 

 ten einde na te gaan of wellicht ook de zetmeelvorming aan- 

 merkelijke verschillen opleverde. De blauwkleuring, die na deze 

 behandeling optrad, vertoonde bij beide bladeren echter geen 

 groote verschillen ; de oorspronkelijke vlekken waren op het 

 gestreepte blad na verdwijning der groene kleur niet meer 

 te herkennen, 



lY oi 



