— 556 — 



ters, groeuteu zouals salade, koolsooi-teu, uieu, wortelen eu bloeiende 

 planten zooals Dahlias, Lobelia's, Anjelieren, Iris-soorten en Canna's, 

 knaagt: verder .[(jriotes segetuin, A. spectator en A. obscurus. 

 Al deze larven leven zoowel van doode als van levende planten- 

 stoffeu, eu zijn A'ooral zeer schadelijk, omdat zij de wortels onzer 

 «niltuurplauten vernielen. Eene zekere mate van droogte is voor 

 haar eene levensvoorwaarde, en zij houden zich daarom, naarmate 

 lier bodenivochtigheid op verschillende diepten in den grond op. 

 Zoodra de bovenste aardlaag warm en droog is, komen zij daarin 

 haar vernielingswerk verrichten om bij vele regens, als deze laag- 

 te vochtig wordt, in diepere aardlagen te verdwijnen om daar haar 

 werk voort te zetten. Het is niet moeielijk te begrijpen, dat plan- 

 iou, waarvan het bovenste deel der wortels aangetast is, eerder 

 te gronde gaan dan die, waarvan liet onderste gedeelte aangevreten 

 wordt ; hierdoor kan ook het feit verklaard worden, Avaarom in droge 

 jaren deze larven zooveel schade aanrichten. 



Men heeft met min of meer succes natuurlijk talrijke middelen 

 aangewend om aan de vraatzucht dezer kleine vijanden paal en 

 perk te stellen. Engelsche tuiulieden leggen tusschen de planten, 

 die aangetast zijn, stukjes bladeren van salade of fijngesneden aard- 

 appels, op welke lekkernijen de larven gedurende den nacht met 

 hoepen afkomen; men kan ze dan 's ochtends vangen en vernietigen; 

 op ileze wijze worden er honderden gevangen eu gedood. Een 

 ander middel, waarvan zij veel houden, maar na welks gebruik 

 zij te gronde gaan, bestaat uit fijn geslagen lijnkoeken, die ongeveer 

 8 a 4 Rijnlandsche duimen in den grond gebracht worden. Na, 

 eene tweejarige toepassing van dit middel waren de draadwormen 

 v er d wenen. 



Het gebruik van Chilisalpeter en van roet heeft slechts in zoo- 

 ver uut, dat hierdoor den groei der planten bevorderd wordt, en zij 

 spoediger aan den nadceligen invloed der larven onttrokken wor- 

 den. Gewoon zout is ook aanbevolen maar bleek weinig uitwer- 

 king te hebben. In 1877 werd de Westerpolder in de provincie 

 Groningen eenige malen door zeewater overstroomd, toch verniel- 

 den de draadwormen, niettegenstaande het groot zoutgehalte van 

 <len bodem, nagenoeg alle er op staande planten. 



Het beste en het zekerste middel hlijft altijd de ritnaalden 

 bij het omspitten van den grond zorgvuldig te verzamelen en te 

 doeden ; ofschoon het een zeer tijdroovend werk is, beloont het de 



