— 564 — 



rons wel hot inooifite voorl>eel(l o]ilov(n'eii Eiudolijk zijn nok de 

 huio^zaamhoiil on veerkracht Aoor hetzelfflo doel van veel nut. 



{AuituJi's ihi Jardiit nohitiiijiic ile 

 Jiiiifeiizor;/, l'iiliiiin' XI. '2^ parfie). 



^IKr^vE dwerg-caxxa.'s met gladiolus bloemen. 



Er is in Teysmannia al dikwijls van deze fraaibloemige planten, 

 die voor ons klimaat zoo geschikt zijn, sprake geweest. Wij be- 

 zitten in 's lands Plantentuiu nog slechts een paar van de oudere 

 grootbloeraige soorten, die in geen vergelijking staan tot de nieuwe 

 met op Gladiolus gelijkende bloemen. Onze planten hebben in de 

 nabijheid gestaan van gewone, kleinbloemige ('anna's, zoodat zij 

 meer dan waarschijnlijk door het stuifmeel van deze bevrucht zijn; 

 het weinige zaad, dat er van gewonnen is, is daarom volgens alle 

 waarschijnlijkheid niet zuiver meer. Voor zoover mij bekend is, 

 hebben nog geen plantenliefhebbers in Indië ervaring mot de cul- 

 tuur dezer planten opgedaan, er is ten minste nog niets over ge- 

 publiceerd, ^[et de weinige variëteiten, die wij bezitten, is a priori 

 gerust aan te nemen, dat de grootbloemige Canna's zeer geschikte 

 planten voor hier zijn, en dat men er bij eene doelmatige cultuur 

 veel genoegen van kan hebbeu. 



Het begint nu tijd te worden de bestellingen bij de kweekers in 

 Europa te doen, het najaar is voor het bestellen van Canna-knol- 

 len of wortelstokkeu beter dan het voorjaar, zij zijn dan nog niet 

 zoo lang uit den grond en nog sterker, zij kunnen dan beter te- 

 gen den nadeoligen invloed van de reis. Ook het zaad, dat nu 

 verkregen wordt, is beter en kiembaarder dan hetgeen in het voor- 

 jaar uitgezonden wordt. 



Zaad is natuurlijk goedkooper en gemakkelijker te verzenden. 

 Indien men er echter iets meer voor over heeft, zijn wortelstokk( n 

 aan te bevelen, men is dan zekerder van de soorten. In een 

 postpakket kunnen er heel wat. zoodat de verzending niet zoo 

 veel kost. 



De cultuur der Cannas is niet moeielijk; in Europa graaft men 

 de vakken, waarin ze geplant worden, dikwijls een voet of drie 

 uit, vult de vakken met mest en bedekt die met eene laag teel- 

 aarde, vergaan blad enz. Ik weet niet zeker, of het hier wel wen- 



