— 580 — 



In de publicatie, die bij gelegenheid van het vijf*3n-zeventig- 

 jarig jubileum van 's Lands Plantentuin werd uitgegeven, komt 

 het volgende over Elaeis guineensis voor: 



In Februari 1848 ontving 's Lands Plantentuin een tweetal 

 planten van Elaeis guineensis uit Bourbon of Mauritius en in 

 3Iaart van hetzelfde jaar nog twee uit den Amsterdamschen 

 Hortus. Deze vier planten schijnen de moederplanten te zijn 

 geweest van de uit den Plantentuin te Buitenzorg verzonden 

 zaden. In 1853 begonnen ze te bloeien. In 1858 waren de 

 stammen reeds 1,5 a 2 M. hoog. Tusschen 1854 en 1858 

 zijn plantjes verstrekt en geplant op ïjiomas, Tjiogrek en de 

 Pamanoekan- en Tjiasemlanden; na 1859 werd voortgegaan 

 met de verspreiding van dezen boom in Indië, en o. a. werd 

 onder leiding van Teysmau een aanplant in Banjoemas gemaakt. 

 In 1871 werden verscheidene houderden j)lantjes verstrekt. De 

 bevolking scheen aanvankelijk wel met deze cultuurplant ingeno- 

 men, waarschijnlijk omdat de cultuur gemakkelijk is, en de boom 

 spoedig vruchten geeft: 4jarige boomen droegen op sommige 

 plaatsen reeds vrucht. In den Cultuurtuin droegen ze eerst in 

 het zevende jaar. Zij hadden toen eene hoogte van gemiddeld 

 vijf meter bereikt. Van de 75 boomen droegen er slechts 64 

 vrucht. De opbrengst van vet uit het vruchtvleesch bereid 

 bedroeg 55 liter. De bereiding van dit vet is zeer eenvoudig. 

 Men legt de rijpe trossen op eene koele plaats gedurende twee 

 a drie dagen en klopt ze dan, totdat de vruchten loslaten. Deze 

 kookt men in stoom gaar, totdat de bast er afvalt. De bast 

 en het vruchtvleesch worden verzameld, weer in stoom gekookt 

 en, gaar zijnde, tusschen twee met steenen bezwaarde planken 

 geperst, de uitvloeiende olie vangt men op. Beter is de volgende 

 methode: Men kookt de vruchten in een pan met water, 

 totdat ze week zijn, stampt de verkregen massa, kneedt die met 

 de handen en ontdoet ze van pitten en schillen. Het overblij- 

 vende wordt met water gekookt, en de bij bekoel ing bovendrij- 

 vende olie voorzichtig afgeschept. 



De olie uit de pitten wordt hier te lande niet bereid. Van 

 de kust van Guincia worden groote hoeveelheden dier pitten 



