— 613 — 



In de eerste ])laats geschiedt hiei- het onderzoek der zaden ten 

 behoeve van koopers en verkoopers, dus van de kweekers, die het 

 zaaizaad in den liandel brengen en voor hen, die liet zich voor 

 eigen cultuur aanschaffen. Zuiverlioid van onkruid, normale grootte 

 en gewicht der zaden, voldoende kiemkraeht en versidüllende bij- 

 zondere eigenschappen zijn het doel der controle. 



Een belangrijk deel van het onderzoek vormt de bepaling van 

 de kiemkraeht der zaden. Men verstaat hieronder het aantal korrels, 

 dat van elke honderd binnen een bepaald tijdsverloop kiemt. Van 

 sommige cultuurplanten komen alle zaden omstreeks tegelijkertijd 

 op, van vele andere, en van verreweg de meeste onderzochte wilde 

 planten komt slechts een deel na enkele dagen, terwijl van de rest 

 eiken volgenden dag in afnemend aantal, enkele korrels te voorschijn 

 komen. Een deel der zaden komt dan eerst in het volgend voor- 

 Jaar, andere eerst na twee of meer jaren voor den dag. De eerst 

 kiemende hebben natuurlijk alleen voor de praktijk waarde, alleen 

 in den tuinbouw, bij dure planten gebruikt men ook de later kiemende 

 zaden; doch wie zijn eigen zaaizaad wint, behoort steeds deze later 

 kiemende van het voortbrengen van zaad uit te sluiten. 



In het nauwste verband met het „Station d'essai de semences" 

 staat de proeftuin te Join ville-le Pont, waarover ik thans het een 

 en ander wensch mede te deelen. Terwijl de analyse en de con- 

 trole der zaden geheel op het laboratorium kunnen geschieden, 

 vinden de proeven over de waarde van verschillende variëteiten 

 voor de cultuur, over de verbetering van deze door selectie en door 

 kruising in dezen proeftuin plaats. 



Join ville-le-Pont ligt op een half uur afstands van Parijs, er is 

 een station van den spoorweg naar Viucennes. Eene boerderij van 

 het agronomische Instituut, met de noodige landerijen voor hei 

 onderwijs en de toepassing, ligt weinige minuten van het station 

 verwijderd; hier waren vroeger ook de laboratoriën en college- 

 zalen. In de systematische-of leertuin van het instituut worden 

 naast elkander de voornaamste verscheidenheden der cultuurplanten 

 gekweekt, ten einde aan de leerlingen de gelegenheid te geven 

 die door eigen aanschouwing te leeren kennen en beoordeelen. 

 Een grooter deel wordt ingenomen door cultuurvelden, waarin 

 proeven over bemesting en verschillende methoden van behande- 

 ling gedaan worden. 



ïe midden dezer velden ligt de proeftuin van Prof. Schribaux, 



