— 618 — 



Verreweg de meeste liaueu zijn gemakkelijk te herkennen, er 

 zijn echter zooals overal in de natuur overgangen, zoowel van 

 struiken als van cpiphyten tot de klimmers. Er zijn er, die nog 

 op zulk een lagen trap van ontwikkeling staan, dat zij eerder 

 aan heesters met overhangende takken dan aan klimmers doen 

 denken; weer andere, zooals sommige Aroided'n, wortelen wel in 

 den bodem, doch bevestigen den opwaarts groeienden stengel met 

 adventief' wortels stevig aan den steunboom, terwijl langzamerhand 

 de stengel van onderen afsterft, zoodat de plant niet meer in den 

 grond bevestigd is; hier valt dus duidelijk oen overgang tot do 

 epiphyten waar te nemen. In ruimen zin genomen zouden als 

 lianen beschouwd moeten worden, alle planten die op eene of andere 

 wijze klimmen. Er is hier echter slechts sprake van die klimmers, 

 welke in den bodem wortelen, z.g. autotrophe klimplanten. 



De lianen kunnen volgens Sclienck tot vier groepen gerekend 

 worden, naar de wijze waarop zij klimmen on naar de organen, die, 

 zij hiervoor gebruiken; deze groepen zijn natuurlijk niet streng 

 van elkander gescheiden maiir door verschillende overgangen met 

 elkander verbonden. 



De volkomenste liaueu zijn ongetwijfel die met lange, dunne, 

 gevoelige, beweegbare ranken, zooals men ze bij de Cuciirhitaceeëti, 

 komkommerachtige planten en bij de l'itssihlocmen ziet, de laatste, 

 die hier nog al voor de bedekking van minder gewenschte uit- 

 zichten of voor andere doeleinden gebruikt worden, geven een fraai 

 voorbeeld van het gemak, waarmede zij overal tegen op groeien. 

 Dergelijke gewassen rekent hij tot de eerste groep, het zijn dus 

 planten, hetzjj kruidachtig, hetzij houtig, die g<!voelige, beweegbare 

 organen bezitten, gewoonlijk ranken genoemd, die bij aanraking 

 van het een of andere stcunsel zich daaraan vasthechten. 



Onder deze groep vindt men weer allerlei verscheideuheden: zoo 

 zijn er, die zich aan een of ander deel van het blad vasthechten, 

 zonder dat dit orgaan veel vervormd is, 1). v. met den bladsteel enz. 

 P^en zeer groot aantal lianen is voorzien van korte, haakvormige 

 organen, die zoodra zij zich vastgehecht hebben, sterk verdikken. 



De tweede groe}) nemen de planten in, die zich mot hare stengels 

 eenvoudig om den steunboom slingeren, deze bezitten geen speciale 

 organen om te klimmen of zich vast te hechten, hiertoe bohooreu 

 o. a. de meeste klimmende varens. 



De derde groep bestaat uit de zoogenoeinde wortelkliramers, die 



