— 638 — 



hout-en ijzerwerk als op muren en planten. Een herhaald be- 

 strooien der aangetaste plantendeelen inet zwavel doodt haar zeker, 

 maar er vormt zich dan op de bladeren eene zwarte, roestachtigc 

 korst, die door zorguldig afwasschen eerst verwijderd kan worden. 



In het voorjaar van 1882 ontstond er in de Orchideeëuserre van 

 den botanischen tuin te Berlijn, op de bladeren van Ficus barbata, 

 eene tot de roode wieren bohoorende soort, Phragmonema sonlirlii»i, 

 die later geheel verdwenen is. 



Het meerendeel dezer wieren l)ehoort niet in Europa te huis, het 

 is buite;i kijf. dat zij met de planten uit de tropen ingevoerd zijn. 

 In de vochtigwarme lucht der plantenkassen vinden zij bijzonder 

 gunstige omstandigheden voor hare ontwikkeling, terwijl zij vol- 

 gens alle waarschijnlijkheid in haar vaderland niet in zulke groote 

 hoeveelheden optreden. 



Yan eene Sci/foncm-soort, die in de lente van 1888 in eene Cyca- 

 deëen-sorre te Dresden op Cijcas rfiralufa ontdekt werd, kon vast- 

 gesteld worden, dat deze wier met den cvcasstam van Cuba geïm- 

 porteerd was. 



(aarfm/fora. Heft 17 — 1893). //;. 



ARROWROOTCULTUUR IN WEST-INDIE. 



Arrowroot, Maranta arundinacea, is een dier producten, van wier 

 cultuur in Nederlandsch Indië veel te weinig werk gemaakt wordt. 

 Het eiland St. Vincent, dat even als do andere West-Indische eilanden, 

 een tijd lang in een treurigen toestand verkeerde, dankt zijne tegen- 

 woordige welvaart aan de cultuur van het arrowroot, die er met veel 

 zorg en ijver gedreven wordt. 



Het arrowroot wordt ook in Natal, Intlië, Eidji, Queensland en 

 andere tropische stieken gedreven, maar nergens op zulk eene ruime 

 schaal als in St. Vincent. Vroeger brachten de Bermuda eilanden 

 eene groote hoeveellicid a;i,n de markt; door minder vruchtbaren grond 

 en door gebrek aan water is do cultuur daar successievelijk achter- 

 uitgegaan. 



In St. Vincent groeit de plant tot eene hoogte van 2 a 3 voet, 

 zij bloeit daar wel, draagt echter geen ziiad en wordt daarom ver- 

 meerderd door de wortelstokken. Gewoonlijk wordt op eene vrij 

 primitieve wijze geplant; oogsten en planten geschiedt te gelijk. 



