— 644 — 



lobbig; de gelieele bloem is wit, behalve de zijlobben van 

 het labellum, die bleek geel zijn met roode streepjes. Deze soort 

 eveneens op Java thuis behoorende, bloeit in eene van de serres 

 in potten op eene schaduwachtige, vochtige plaats zeer dikwijls, 

 maar is niet zoo gemakkelijk als de eerstgenoemde soorten. 



Het geslacht Fhajus telt op Java en daarbuiten nog vele 

 andere soorten, die mij echter nog onbekend zijn. Zoo worden 

 o. a. voor Java nog opgegeven : 



Phajiis flavus Lindl. met ongeveer ronde schijnknollen en 

 opstaande, bebladerde stengels; bladeren dun, lancetvormig ; 

 bloemstengel aan den voet der knollen ontspringend met vele 

 groote, licht gele bloemen. 



Fhajiis fiexuosus BI. komt met de vorige soort in groei wijs 

 overeen, doch heeft armbloemige trossen. 



Phajus indigofenis Hassk. en P. cri»pu-i BI. hebben veel 

 overeenkomst met elkaar en bloeien beide geel. 



Van het geslacht Calanthe kan C. veratrifolia K. Br. wat 

 gemakkelijke cultuur betreft, met Phajus Blnmel Lindl. op 

 ééne lijn gesteld worden; door meer gedrongen groei wijs leent 

 zij zich echter beter dan laatstgenoemde voor potcultuur. 



Zij is bij uitstek geschikt ook om door liefhebbers van 

 fraai bloeiende planten gekweekt te worden, te meer daar zij 

 ook in de warmere benedenlanden met eenige zorg goede 

 resultaten geeft. Meermalen zag ik te Batavia deze planten 

 in bloei met verscheidene stengels te gelijk; daarbij komt nog, 

 dat er eenige goed verschillende variëteiten van bestaan, en 

 dat de geheele bloemstengel voor grootere bouquetten, en ieder 

 bloempje afzonderlijk genomen voor kleine bouquetten en 

 bloemwerkjes fraai materiaal levert. Men zal mij gelijk moe- 

 ten geven, dat C. veratrifolia niet slechts in het bezit moet 

 zijn van lederen Orchideeën-liefhebber, maar ook van lederen 

 beminnaar van fraai bloeiende planten en van iedere dame, die 

 zich op het maken van bloemwerken toelegt. 



Evenals bij Phajus Blumei vallen de schijnknollen weinig 

 in het oog, en is de plant nooit zouder bladeren, hetgeen, de 

 dunheid ervan in aanmerking nemende, er op wijst, dat de 



