— 671) — 



zelfs soms de j^rootte van gewoon plantiiiateriaal bereiken. Do kiem 

 (lor ziekte blijft de plant echter steeils bij zich dragen, en wanneer 

 later de omstandigheden gunstig zijn, is het hoogstwaarschijnlijk, 

 dat de ziekte verder doordringt in de nagenoeg geheel gezonde plant, 

 en deze ton slotte tocdi nog doet afsterven. 



Is het weder niet al te vochtig, dan blijft er ten slotte van een 

 blad door de bibitziekte aangetast, niet veel meer over dan 

 een dun vliesje ; is er echter voldoende vocht voor de verdere 

 ontwikkeling, zoowel van de schimmel , die wij in het zieke blad 

 aantroffen , als van andere lagere organismen (bactories), dan ver- 

 vloeit ten slotte het aangetaste blad tot eene slijmerig groene 

 massa. Dit laatste ziet men voornamelijk, wanneer de ziekte in 

 hevige mate optreedt en in korten tijd groote uitbreiding verkrijgt. 

 Onderzoekt men zulk eene slijmerig groene massa na oenige dagen, 

 dan vindt men nog slechts rottingsorganismen, de schimmel is 

 dan nagenoeg geheel verteerd. 



Volgens berichten was het opvallend, dat in 1892 de bibitziekte in 

 de jongere bedden optrad onder verschijnselen , waarbij slechts 

 zulk eene slijmerig groene massa nableef. Wanneer men nu in het 

 oog houdt, dat er over het algemeen in 1892, tijdens het aanleg- 

 gen der kweekbedden, groote vochtigheid heeft geheerscht, dan 

 laat zich zulks aan de hand van het boven waargenomene ver- 

 klaren. Proefondervindelijk werd zulks nog bevestigd door zwak 

 aangetaste plantjes in zeer vochtige atmosfeer te brengen. 



Zijn de plantjes wat grooter, en hebben de verschillende organen, 

 als blatl en stengel, zich meer ontwikkeld, dan zal niet meer het 

 geheele plantje door de bibitziekte worden aangetast, maar komt het 

 o. a. soms voor , dat slechts het z. g. n. hart van de plant ziek 

 wordt. Het plantje ziet er dan voor het oog nog frisch en ge- 

 zond uit, maar de jongste blaadjes, welke nog in knopvorm in het 

 hart van de plant schuilen, toonen reeds de sporen van desorga- 

 nisatie, zij zijn donkergroen gekleurd, en vormen eene weeke massa, 

 die bij aanraking uiteen valt. Onderzoekt men zulk een blaadje 

 niikroskopisch, dan vindt men geheel dezelfde verschijnselen als 

 vroeger beschreven. Reeds spoedig dringt de schimmel verder 

 door en baant zich door de bladsteeltjes een weg naar den stengel, 

 om van hier uit wederkeerig door de bladstelen weder in het 

 weefsel der oudere en grootere bladeren binnen te dringen. Be- 

 trekkelijk zelden vonden wij deze wijze van optreden der ziekte, 



