— 694 — 



of (Ie gevreesde bibitziekte niet iu de parasiet zelve bestreden 

 kan worden. 



Zooals ons uit al het voorgaande genoegzaam is gebleken, is 

 oen van do hoofd factoren voor de ontwikkeling van den parasiet 

 vocht. Gedurende regentijden en 's nachts, wanneer de dauw de 

 atmosfeer met waterdarap verzadigd heeft, breidt zich de parasiet 

 uit. Deze nachtelijke dauw te verminderen of den regenval volgens 

 eigen goedvinden te verdeelen, gaat moeielijk, maar toch kan men 

 pogingen aanwenden om de bestaande toestanden niet ongunstiger 

 te maken. 



De ontwouding van het gebergte in Boven Deli neemt hand over 

 hand toe en levert een groot indirect gevaar op voor de cultuur. 

 Stortbuien, in stede der gewenschte kleine regenbuitjes, zullen de 

 toekomst zijn, wanneer niet bijtijds deze verwoesting wordt tegen 

 gegaan en door reboisatie het begane euvel zooveel mogelijk wordt 

 hersteld. 



Verder kan men trachten op de betrekkelijk kleine uitgestrekt- 

 heid, waarop de bibit geteeld wordt, de vochtigheidstoestand zooveel 

 mogelijk onder controle te brengen. Uitgaande van dit denkbeeld, 

 beproefde men reeds, door de bibits te zaaien onder groote afdaken, 

 deze te beschutten voor den regen, wat echter onvoldoende bleek 

 te zijn als voorbehoedmiddel tegen de bibitziekte. Langs de kweek- 

 bedden gaande, is het zekerlijk wel opgevallen, dat de plantjes 

 aan den rand er groener en sterker uitzagen dan die, welke meer 

 in het midden der bedden staan. Wij mogen aannemen, dat 

 bij het besproeien de planten, aan den rand geplaatst, minstens 

 evenveel water krijgen als die in het midden, dit is dus niet de 

 oorzaak van haar weelderiger groei. De randplanten echter staan 

 in andere verhouding ten opzichte van zonneschijn en regen. Bij 

 de inrichting der kweekbedden en de bedekking, zooals te Deli 

 gebruikelijk, profiteeren de randplanten der bedden het meest, 

 zoo niet alleen van den zonneschijn, terwijl tot de overige planten 

 slechts een armoedig straaltje der ochtendzou kan doordringen. 

 Evenzoo kan regen, die het midden der bedden droog laat, bg 

 reeds geringen wind de planten aan den rand van het bed be- 

 vochtigen. Wanneer wij daarbij zien, dat de ziekte, in verreweg 

 de meeste gevallen, de planten aan den rand van een kweekbed 

 gespaard laat, of ten minste minder aantast, doet zich van zelve de 

 vraag voor, of er wellicht tusselien deze feiten verband kan bestaan. 



