CAOUTCHOUC VAN DEN ORINOCO. 



Het vraagstuk van het winuen van Caoutchouc op meer rationoelc 

 wijze schynt overal aan de orde te zijn. 



Jn Trinidad slagen verschillende soorten van Hevea en ook de 

 Castilloa elasUca zeer goed. Bij het aftappen der hoornen, om een 

 monster te krijgen voor de tentoonstelling te Chicago, paste men, 

 in den hotanischen tuin te Trinidad, de door Dr. Ernst van Caracas 

 beschreven methode met succes toe. Dr. Ernst publiceerde 

 zijn artikel in de lievlste Nacional de Agrlcidtura; onderstaand 

 tijdschrift gaf er eene Engelsche vertaling van, waaraan het vol- 

 gende ontleend is. 



Het Caoutchouc van den Orinoco wordt verkregen uit de Hevea 

 hrasiliemis MüU., {Siphonia hrasiliensis V.B.K.) en niet van de 

 Hevea guayanensls {Siphonia eiastica Pers), hoewel de meeste 

 schrijvers over het onderwerp dit beweren. Hevea hrasiliensis is 

 een dikke boom, 20 — 30 M. hoog, die gedijt op alluviale gronden, zoo- 

 als die voorkomen bij de Amazone van af Para tot ver in 't binnenland. 

 Op vele plaatsen vormt hij meer of minder dichte wouden, waarvan 

 verscheidene door de Indianen geëxploiteerd worden. De voornaamste 

 oogst van Caoutchouc begint in 't algemeen in Augustus of Sep- 

 tember en duurt tot Januari en Februari. Gedurende dien tijd 

 leiden de aftappers (in Brazilië Seringueiros geheeten) een soort 

 van nomadisch leven in de bosschen en zijn blootgesteld aan allerlei 

 ontberingen en gevaren in deze ongezonde streken. Als zij eene plek 

 ontdekt hebben, die goede resultaten belooft, maken zij in de boomen 

 rondom insnijdingen met een smalle bijl, welker scherpe kant 

 6 — 7 cM. lang is. Onder elke insnijding wordt een klomp klei 

 geplaatst, dien zij met behulp van een weinig zorgvuldig uitgekozen 

 leem bevestigen. 



Dit werk wordt of 's morgens vroeg gedaan, opdat het product vóór 

 de middagregens ingezameld kan worden of 's avonds, wanneer er 

 geen gevaar voor regen is. 



Het melksap is wit, heeft de consistentie van room en bevat 



