— 751 — 



tlio do oranjoindustvie in de westelijke staten van A^morika met 

 don ouderf^-ang' dreigde. Dit is het meest bekende geval van oen 

 ontniddellijk gnustig resnltaat. Sedert scliijnen kosten en moeite 

 niet gespaard te worden tot het verzamelen van zooveel en 

 zooveelsoortig mogelijke insecten, die van nnt kunnen zijn om de 

 culturen van schadelijke insecten te zuiveren. 



Het United States Department of Agriculture heeft zelfs een 

 „field-agent" den heer A. Koeble naar Australië afgevaardigd om 

 insecten, die verschillende soorten van bladluizen en schildluizen 

 verdelgen, op te zamelen en tal van insecten, vooral keversoorten 

 zijn reeds in verschillende stadiën van ontwikkeling naar San FrauQisco 

 gezonden, vanwaar zij verzonden zijn naar de boomgaarden, waar 

 hun voedsel in voldoende hoeveelheid voorkwam. Onder de insecten, 

 op deze wijze verscheept, was ook eene groote hoeveelheid larven 

 en poppen van eene zeer interessante, nuttige avondvlinder, waar- 

 van de rups zich met schildluizen voedt. De wetenschappelijke 

 naam van dit insect is Thatpoehares coccopIuKju, Meirsisch (woor- 

 delijk vertaald, luizenetende gunsteling der hitte ref.) en het werd 

 in 1885 door G. Masters ontdekt, die de rupsen bezig zag met het 

 eten van schildluizen op een Macrozamie, welke zij er in weinige 

 dagen geheel van zuiverden. 



liet insect bleek in de omstreken van Sydney algemeen voor te 

 komen en zich te voeden met twee soorten van schildluizen 

 ^Lecanium oleae''' en ^Lecanimn hespendum''\ van wier uitgevreten 

 lijken zij zich een beschuttend hulsel spint om %ich daags in te 

 verbergen, terwijl zij meest bij avond haar verdelgingswerk volvoert. 



De bekende vraatzucht van rupsen in aanmerking nemende, die 

 zij zoo dikwijls ten koste van cultuurgewassen aan den dag leggen 

 mag men van het nut dat dit insect kan aanbrengen, eenige ver- 

 wachting koesteren. 



{Agr. Gaz. N. S. Wales. 1\. li. G8.3.) «. 



EENE WANDELING DOOR DE OPENBARE TUINEN 

 TE PARIJS. 



Algemeen wordt erkend, dat openbare tuinen in groote steden 

 noodzakelijk zijn. In de eerste plaats voor de hygiëne maar ook 

 en niet het minst om de bewoners dier plaatsen in de gelegenheid 



