81 



30. Helix prasinata Roth. 

 Tab. 1. Fig. 1. 2. 



Testa imperforata, turbinato-globosa, striata, tenuis, 

 prasina epidermide mox decidua induta, obsoletis8imis et 

 angiistis fasciis cingulata; spira brevis, acuta: anfractus 4^2, 

 superiores subplaui, ultimus amplissimus et vesicalis: colu- 

 mella recte descendens, incrassata, alba: fauces lividae, in 

 nonnullis margaritaceae ; apertura lunato-ovalis : peristoma 

 acutum, rectum, minima incrassatum nee expansum : callus 

 tenuissimus, valde arcuatus. 



Diam. maj. 32, min. 22, alt. 31 millim. 



Apert. alt. 25, lat. 18 millim. 



Non specimen unicum, sed manipulus exemplarium 

 viginti induxit me in ancipitem conatum statuendae spe- 

 ciei novae inter cöngeneres Pomatiae. Quam quum pri- 

 mum detexerim apud Tiberiadem, Helicem apertam Bornii 

 in manibus esse mihi visum: tantum praevalet anfractus 

 ultimus, tanta operculi convexitas. Mox tamen certior 

 factus inspecta maxilla et sagitta, adesse Pomatiam quan- 

 dam, rigidissime examinanti non contigit, ut in ullam de- 

 scriptionem bene quadrantem inciderem. Spirae et minu- 

 ties et acuties, amplitudo tenuitasque anfractus ultimi, epi- 

 dermidis validitas vetant jungi hanc sipeciem Belici li(/atae, 

 ad quam propius accedit aliis notis, exempli gratia vesti- 

 giis linearum spiralium. Nee ab Heiice Buffoniana Ffr. 

 tantum discrepat: faucium coloratio, aperturae forma eadem. 



Cl. Bourguignat (Catal rais. p. 15, pl. I, f. 42, 43) 

 nomine Helicis EngaddenstK speciem bene diversam de- 

 scripsit mihi invisam. Anfractus convexiusculi , columella 

 obliqua statuimtur: nulla fit mentio calli, nulla insolitae 

 tenuitatis, nulla indumenti singularis. 



In nostra specie animalis color et verrucositas Po- 

 matiam aequat : maxilla atra dentes sex gerlt : sagitta eodem 

 modo arcuata, quatuor carinis praedita, e longiori collo 

 procedit quam quod in sagitta Pomatiae videmus. 



