sula Corcyra. Parum necessaria mihi videtur separatio a 

 sequenti. 



5. Bulimus Bergeri Rth. 

 Pfr. Mon. Hei. II, p. 134. 



In montosis Atticae, e. g. monte Parneti, nee minus 

 in Peloponneso provenit varietas magis inflata, brevior. 



6. Bulimus Loewii Phil. 

 Pfr, Mon. Hei. II, p. 130. 



Speciem hucusque ex Asia minori allatam detexi 

 ipsam in cacumine montis Parnetis Atticae. Adparet in 

 plerisque speciminibus denticulus ille calli accessorius ad 

 angulum peristomatis superiorem sinistrum. Cl. Mousson 

 inter Mollusca insulae Cypri BiiUmum quadridentem Mül- 

 len habet {Mouss. Coq. p. 39). At noster anfractibus 

 decem gaudet magisque cylindricum se praebet. 



7. Bulimus Septem den tatus Rth. 

 Pfr. Mon. Hei. III, p. 358. 



Satis magnam circa Hierosolymas reperi copiam, e 

 quibus laxa variantia speciei apparet, quod ad formam 

 peristomatis et dimensiones testae attinet. Dens calli su- 

 perus angularis jungi solet alteri denti aperturali, unde 

 apertura sexdentata simulatur. Bulimus ovularis O/ivieri 

 peraffinis quidem sed vere peculiaris agnoscitur Mouss, 

 Coq. p. 46. 



8. Bulimus S aulcyi Bourg. 

 Bourguignat Catal. p. 42, t. II, f. 4, 5. 

 Circa Tiberiadem mihi inventus. Ne unum quidem 

 Bulimi septemdentaü specimen eodem loco cepi, id quod 

 satis plane probat speciei peculiaritatem , si revera de- 

 essent alii characteres specifici nisi convolutio sinistrorsa. 

 9. Bulimus zebriolus Fer. 

 Pfr. Mon. Hei. II, p 137. 



Attinet altitudinem millimetrorum 17. Et flammulata 

 et unicolor alba varietas sub virgultis legitur Athenis magna 

 copia. Non fugitat solis ardores. 



