41 



4. Pupa Philippii Cantr. 



Pfi\ Mon. Hei. II, p. 350. 



Quod monui supra apucl Fupam Doliolum ^ etiam in 

 hac specie observandum , nisi quod denticiilus profundius 

 (i. e. non in ipsum callum) positus plicae parietalis pars 

 antica videtur esse: id quod Pupam Philippii proxime ad 

 Pf/pam avenaceam accedere probat. 



Soli et victus natura testis e genere Pupae faucium 

 armaturam modo augeri modo diminui alterum argumen- 

 tum mihi in promptu, Pupa secale DraparnaJdi , species 

 per Germaniam plerasque Europae mediae provincias satis 

 frequens, Septem plicis armata statuitur, tribus in palato» 

 binis in columella et pariete. Tales numquam vidi, sed 

 quotquot examinavi e partibus diversissimis , quatuor plicis 

 palatum munitum ostendebant in modum Pupae friimen- 

 tum Drap., ita ut supera plicula minuta per cervicem 

 ipsam (superficiem externam anfractus ultimi) manifeste 

 transluceret. In alpibus Bavariae et secundum Isarae cur- 

 sum Monachium usque varietas quaedam occurrit frequen- 

 tior quam forma typica, modo quinque modo sex plicis 

 palatalibus praedita, cui nomen Vupa Secale var. Siiigo 

 imposui. Ubi enim anfractus ultimus angulum inferum 

 format et palatum ad columellam assurgit, in ipsa rima 

 vel propius ad columellam una vel duae pliculae inveniun- 

 tur accessoriae. 



Pupa Philippii per Atticam et Peloponnesum frequens. 



Till. Clniisilia llrap. 



1. Clausilia naevosa Fer. 



P/r. Mon. Hei. H, p. 430. 



Pervariabilis in hac specie anfractuum sculptura: ulti- 

 mus saepissime raricostatus , penultimus et sequentes ex- 

 cepto apice eleganter crebriusque costulati. Lameila spira- 

 lis, in medio pariete posita, breviter lam. superam trans- 

 currit. Ins. Zacynthus. 



