43 



corum longitudinalium varietatem quandam Claus, griseae 

 potius censeo. 



Cl. Deshayesius 1. c. utrique speciei invisam nobis 

 altitudinem tribuit, nimirum millimetrorum XVIII et XIX: 

 permulta specimina emensus sum lecta in montosis Atticae 

 et insulae Aeginae: fortassis Peloponnesi juga altiora alunt 

 specimina. In secunda editione operis Lamarckiani idem 

 auctor Claus, maculosam variabilem esse refert, quod ad 

 magnitudinem attineat. 



Quae species in Exped. de Moree Atlas pl. XIX, 

 f. 61 — 63 depicta sit nee ex libro nee ex aliis Deshay- 

 esii scriptis apparet: ClausUiam Boiirfjuhjnati Charp. 

 esse suspicor (Charp. in Journal de Conchyl. III, p. 401, 

 pl. XI, f. 11, et Bourg. Cat. rais. p. 48, pl. II, f. 14—17). 

 4. Clausilia flammulata Pfr. 



P/r. Mon. Hei. III, p. 604. 



Faux plerisque fuscula in fundo, albo-sublabiata aliis. 

 Insula Aegina in rupibus. 



5. Clausilia saxicola Parr. 



Pfr. Mon. Hei. II, p. 443. 



Testa rimata, subcylindrica, sublaevigata, Cornea: an- 

 fractus decem, summi convexi, laevissimi, tres sequentes 

 costulati, medii subtilissime striati, ultimus pone lunellam 

 rugosus: sutura albo-filosa: apertura subrotunda: lamella 

 supera exigua, marginem non attingens; lam. spiralis ad 

 peripheriam seu suturam evoluta, ad finem superlorem bi- 

 furcata: lam. infera valida, flexuosa, ramulum emittens: 

 lam. subcolumellaris emersa: kmella valida, recte descen- 

 dens: plica palatalis nuUa: peristoma continuum, superne 

 appressum, expansum. 



Long. 15 - 17, diam. 4 millim. 



Satis frequens circa Athenas. 



Incipit haecce species perparvam seriem Clausiliarum 

 ob defectum palatalium plicarum insignem. Innotuerunt 

 tantummodo sequentes: Clausilia saxicola Parr., rubi- 



