Bembidium. 407 



Peryphus saxatilis^ Dej. Cat. p. 17. 



Bembidium rupestre, Lis. Sv. 2. 19. 7. var. b. 



Var. b, maculis elytrorum pallidioribus. 



Habitat ad aquas, praesertim locis montosis, 

 satfrequens; var. £, parcius occurrit. 



Praecedentibus iterum valde affine, sed differt : 

 magnitudine adhuc paulo minore ; corpore magis de— 

 presso , praesertim in elytris ; colore saturatius nigro— 

 virescente etc. Antennae saturate ferrugineae, basi di- 

 lutiores, rarius extrorsum nigricantes* Elytrorum striae, 

 etsi versus latera et apicem tenuiores , tamen perspi- 

 cuae et excurrentes; maculae elytrorum saturatius.ru- 

 fae , minores, praesertim posterior, quae etiam magis 

 transversim locata , saepe rotunda. Pedes denique sa- 

 turatius ferruginei, femoribus interdum subtus brunneis. 



7-8. virens: oblongum, depressum, vire- 

 scenti-aeneum, antennis totis nigris , ely- 

 tris subtiliter punctato- strialis, pedibus fai- 

 gris, coxis ferrugineis. 



Habitat sub lapidibus, ad littora maris in Ba- 



husia; prope urbemUddevalla copiose le- 



ctum; etiam e Lapponia a Dom. Schbn- 



lierr communicatum. 



Magnitudo et statura omnino B. saxatilis. Ca- 



put porrectum virescenti- sub- aeneum nitidum, fronte 



utrinque fovea longitudinali profunde impressa, cui 



externe versus oeulum adjacet plica elevata flexuosa ; 



os et palpi ni«ri, mandibulis medio ferrugineis. An- 



tennae longitudine dimidii corporis, totae nigrae, etiam 



basi. Thorax brevis transversus, antice multo latior, 



leviter emarginatus, lareribus ante medium rotundato- 



ampliatus, late explanato- marginatus, posterius an- 



gustior, angulis rectis ; supra in disco nonnihil con- 



vexus , obsolete strigosus, in medio canaliculatus, po- 



stice utrinq^ue fovea magna profunda, transversim stri- 



gosa, 



