( 424 ) 



Si vates vis audire, omnc logique per aevum. 



Ipsarum vcro rerum virtute tcnere 



Cui satis est; vocem propriam numcrosque poetac 



30 Qui parvi facit; is placeat sibi jure licebit; 

 Vatcm cur dicas, nil est, nisi serino ligalus. 

 Ast ego, quae Danlis sit, quaero, poetica virtus; 

 Hic critico criticum, quo suevi, more modoque 

 Acturus; nil insolitum qui spiret, et inter 

 Nubila suspensus nolit fluitare, sed astra 

 Stans firmo spectare solo; quid Goethe, recordans, 

 Quid Flaccus doecat, qui miscuit utile duki 

 Lectorcm dclectando pariterque monendo. 



Ncmpc, ut sit magna dignum mihi laude poema, 



AO Quid poseam potius, quam, res, ubi nil vetat, ipsa 

 Ne valde placeat, felix accédât ut una 

 Tractandi ratio, purae quot suntque loquelae 

 Etnumcri venercs? De quo, scis, credo, magistri 

 Quantum praecipiunt; nec me tentavit in istis 

 Quacrendi famam , nec tentatura cupido. 

 Quam vcro pulcbrum, seu longum seu brève, carmen , 

 Antc alios aequus censor mihi judicet omnes, 

 Inprimis sana qui pollens mente profundo 

 Cum pulchri sensu. Res autem si intucare, 



50 Quid gravius dicas, prius optandumve poctae, 



Quac faveat, quam scirc, suae, quae discrepet arti; 

 Quam vitet, satis aut sit tangere? Saepe quod ipsos, 

 Qucis felix nec deest linguae, nec copia rerum, 

 Nil curare vides ; quorum per rara volumen 

 Siqua tamen multa dignissima laude nitescant, 

 Pravorum moles, ne vivant, obruet; ctsi 

 Olim fit, crilici dum gaudent prava tueri, 

 Ut longum minima se vendat parte poema. 

 Singula, sed dilïert, pulchraene quis insérât, anne 



60 Talem matericm tractet, paenc omnis ut extra 

 Laus quacrenda, bonus qua sit magnusve poeta; 

 Exemplum cujus rarum dat musa Maronis. 



