( 425 ) 



Scd nec, si nulluni ducant aliunde dccorcm, 

 Versibus excludam, quae talia cunquc, severus ; 

 Claris adscribat dum ne se vatibus auctor. 

 Sic operam, sine, ametque suam, meritaque fruatur 

 Laude, lyrae scu forte modis, quam voce solula , 

 Insignis lyricus patrios germanus ut inter, 

 Dicere quis malit, spondei, quaeve choraei 



70 Sit vis in numeris; lympbalis sive medendi 

 Hcxamctris elegisve artein, legisve Quiritum 

 Exponat tabulas; functis, scu, corpora quaenam 

 Suprema rcditura die ; nunc qualia rari 

 Sunt sane metricis ausi committere formis. 

 In pulchro, dixi, quae sit mihi carminé fclix 

 Materiae ralio; qua sis perfectus ab oinni 

 Parte licet , sumnios tanicn inter jure poetas 

 Non numerandus eris, nisi, virtus altéra, rébus 

 Eximiis ars tractandi, sernioque beatns, 



80 Miraquc vis numcri eonspirct; nulla voluptas 

 Qua major magnis fuit aut dulcedo poctis. 



Hactenus attigimus, quorum pars carmen ad omne, 

 Pars ad longa trahenda magis, quae nobilis inter 

 Aeterni Divina manet Comocdia Dantis. 

 Tu, mea de tando quae sit scntentia vate, 

 Quaeris; cujus opus veluti genus oninc, poesis 

 Quotquot doctores unquam statuere, rcfugit; 

 Nemo queat lyricum quod sanus dicere, nemo 

 Dramaticum; nec, epos, vero, cur dicere malis, 



90 Causani repcrcris; nisi, quod narrantis, idemque 

 Sit longum, ex epicis ut sunt celebcrrima; dii 

 Qualia Maeonidac bina est mirala vctustas. 

 His licet adjicias non vanum; scilicet, ulli 

 Magna quod ex epica vcniet vix fama poesi, 

 Cui salis exiguo rem pulchraiu includere gyro; 

 Ingenii, unde patet, quanti sit condere vatis 

 Maeonii dignum musac certare. Quid auteni, 

 Si Lamarlini spatiis libi finxeris orbcni 



Tome xx. — V e part. 29 



