VIII. Oxytelus. 183 



Genvs VIII. 

 O X Y T E L V S. 



Genus, corpore depreffiusculo (rarius tere- 

 tiusculo), antennis extrorfnm craffioribus, tho- 

 race fulcato, abdomine latiusculo obtufo mar- 

 ginato, palpis acuminatis (excepto attamen Ox. 

 latipede , cui palpi filiformes funt), bene diflin- 

 ctum. Pedes foflbrii; tibiis, praecipue anticis, 

 validis, latioribus quam in vllo alio cogenere, 

 fpinofo- ciliatis , huic generi proprii funt: Spe- 

 cicbus quidem minoribus (e. g. O. tenui, -pedi- 

 cello , fuliginofo) tibiae minus validae funl, quo 

 Alcocharis adpropinquantur ; tibiis attamen, cae- 

 teiis paribus, femper validioribus quam in Ale- 

 ocharis, et thorace femper fulcato vel foueolato 

 (fulcis interdum obfoletioribus), diftingui pof- 

 funt. — Genus aliud, cum quo quaedam Oxy- 

 telorum fpecies, e. g. O. carinatus, piceus etc, 

 primo intuiiu, aliquam (imilitudinem habere 

 videntur, funt Omalia, tt quidem ii ia eorum, 

 quibus thorax fulcatus eli ; icd forma thoracis 

 et eius fulcorum, coleoptra longa , abdomen la- 

 tius, funt characterts fufUcientes, quibus haec 

 Omalia, ipfumque Oin. rugofurn, quod habitu 

 Oxytelis magis fimile eft , quam vlla alia huius 

 generis fptcies, ab Oxytelis differunt, nulla ti- 



biarum 



