— 374 — 



Diagnose einer neuen Area. 



Von 



W. K o b e 1 t. 



Area Amaliae n. sp. 



Concha magna, irregulariter ovata , antice inflata , postice 

 subattenuata, solida, ponderosa, tuniida, aequivalvis, 

 inaequilatera, alba, hie illic fuscescenti obscure tineta 

 et annulata. Margo superior subarcuatus , utrimque 

 declivis, cum anteriore truncato, dein declivi angnlum 

 compressum auriculatum formans, inferior primum bene 

 rotundatus, dein subretusus, posterior declivis, ad 

 apicem acute rotundatus. Superficies costis radiantibus 

 crassis 36, marginem versus fasciculatis, quam inter- 

 stitia profunda plus quam duplo latioribus, hie illic 

 obscure nodosis striisque concentricis in interstitiis 

 obsoletis sculpta. Umbones ante 1 / 3 longitudinis positi, 

 pertumidi, apieibus regulariter intortis, sat approxi- 

 matis; area medioeris, profunde declivis, transversim 

 regulariter sulcata, suicis dentibus cardinis respon- 

 dentibus. Latus internum leviter fuscescens, limbo in- 

 crassato albo extra lineam pallealem, margine valde 

 crenato-dentato. 



Long. 90, alt. 67, crass. 60 mm. 



Area Amaliae Kobelt in Martini-Chemnitz ed. IL (VIII. 2) 

 t. 8 fig. 1. 2. 



Hab. — ? Exstat in Museo Senckenbergiano. 



