SCROFULARIACEAE. 



umbilico nigricante latiusculo vix depresso et vix margi- 

 nato. %. 



Legimus: In glareosis alpinis montis Tetenar, 2400 m. 

 circ, ubi florum fere contiguorum copia plagas latas colore 

 azureo amoene tingebat. — In summo jugo Latpari ad nives 

 deliquescentes ? 2800-3000 m., 4 et 5 Aug. fl. — In jugo 

 Djodissiik, 22 Aug. fl. fr. — In jugo Nacliar, 2800 m., 

 29 Aug. fr. — In jugo Kluchor, 2770 m., 30 Aug. fr. — 

 In summo jugo Tschegem, fr. (Lojka). — In alpe Afzag 

 Ossetiae supra flumen Didi-Liachva, Jul. 1881 fl. fr. 

 (n. 706 a Brotherus). 



Caudiculorum pars subterranea 10-15 cm., foliata 9-11 

 cm. longa, folia majora plerumque 4-6 mm. (raro 10) longa 

 et lata, petioli longiores 4 mm., racemi majores sub an- 

 thesi 3 cm., fructiferi 5 l j, usque longi, pedicelli majores 

 17-18 mm., calycis accreti laciniae majores 5 mm. longae 

 2 r /> latae, corolla 11 mm. lata, capsula 5-6 mm. lata, 

 loculi 3 mm. alti, stylus 3-4 mm. longus. 



Propter racemos terminales in grege Veronicastro Bentli. 

 prope V. repentem Clar. ap. DC. collocanda, cujus habi- 

 tum et florendi modum aemulat, a qua tamen foliis car- 

 nosis rotundis integerrimis, pedicellis elongatis etc. statim 

 discernenda. — A. V. telephiifolia Vahl, collatis speci- 

 minibus Armeniacis Aucheri n. 1966 (herb. Mus. Florent.). 

 differt radice ramosissima, foliis integerrimis non imbrica- 

 tis, inflorescentia terminali laxa foliata non pedunculata. 

 pedicellis multo (fere 4plo) longioribus. calyce majore, cap- 

 sula ciliata calycem non excedente, seminibus margine non 

 radiatim rugosis. — V. orbicularis Fisch., quam Boissier 

 pro var. pilosula Veronicae telephiifoUae habet, e descrip- 

 tion Trautvetteri (in Radde, Forschungsreise, p. 151) lon- 

 gius a nostra distat. — *A V. minuta C. A. Mey. statim 

 dignoscitur seminibus non cymbiformibus, inflorescentia ter- 

 minali, foliis c;tni'»sis iiiiiiqn.iiii rn-tiniis. ra|»snla cernua. 



