306 W. Lipsky, 



et quam maxime accedit ad S. pyroglossum Kar. Kir., qui tamen 

 pappura longum (ocnlo inarmato visum) flosculum aequanteni habet, 

 capitula praeterea paulo minora. Forma excelsior, in summis juffis 

 9 — 10.000' frequens: Elbrus ad glaciem Malka, med. Julio 1892, 

 Stulivcek Augusto 1893 (iisdemlocis ac S. aurantiacus Hoppe.). 



NB. Autores nonnulli S. pyroglossum Kar. Kir. vel pro varie- 

 tate S. aurantiaci Hoppe (Boissier, Flora Orientalis III, 412) vel 

 pro varietate S.campestris DC. (Trautvetter, Acta Horti Petropol. 

 Y, 445) habent. 



Pacieme 3to ratera CBoeotfpasimfi o6jihkt>, (taaroaapa ocodeHHOMy 

 noEpoBy: oho KamtfyATO noKpaio BaTOiS. Ciede.iB HeBHCOKift" npocToft" 

 h Bcero vb 2 — 3 rojoBKaMH, cpaBHHTeiitHO KpynHHMH. C-bmhhkh 

 rjiaflKk, JieTyqKa e,a,Ba = % nBtaa. Ho HapystHOMy Bn/ty 3Ha*fflTejibH0 

 omnmeTca ott> S. aurantiacus Hoppe h oqeHb hoxoahtb Ha 

 S. pyroglossus Kar. Kir. 



PasHOBHAHOCTB 3Ta BCTpiqaerca Ha oqeHB bhcokhx'B M-BCTaxi). TaKt, 

 Ha 9jib6pyc'E a ero HaxojpjrB no MopeHajn. Hena.ieKO yate on. CH'feroBT. 

 h ropa3fl,o BHme KOHHa MaiKCKaro Jie^HBKa (14 Ijom 1892), 3HaqHrb 

 He Hiaie 9—10.000'; Ha 3HaqHTejiBHoft TaKate bhcot* Ha nepeBM* 

 CiyiiH-i^eK'b (H3T> Bajreapm m> flaropiro) — 1-ro ABrycia 1893. 



HyaiHO 3aM-BTHTB, qTO noqTH b-b Tto me M^cTaxt BCTptaeTca h S. 

 aurantiacus Hoppe. 



Pyrethrum dumosum Boiss. 



Boissier, Flora Orientalis III, 349. 



Specimina nonnulla ad Ordubad Junio 1893 legi, basi frutes- 

 centia, caulibus 1 — 3 cephalis, capitulis longe pedunculatis. Foliis 

 paucis et parvis,inferioribus delapsis; tamen quae in ramis sterilibus 

 proveniunt omnino iis in speciminibus Boissieri similia sunt. Foliis 

 superioribus parvis fere indivisis et cum segmentis parvis rotundatis 

 crenatis. Specimina mea paulo differunt ab originariis caulibus paulo 

 gracilioribus et longioribus et ligularum defectu (hoc tamen observo 

 in speciminibus Kotschyanis a Boissier citatis e Kuh-Delu!). Cae- 

 tera non differunt. 



