— 129 — 



vel ''spluwoidea" , sed orbiculares, complanatte, quod facile apparet, si 

 aquä turbalå circumvolvenles inspiciuntur. Eandem sporarura com- 

 pressionem vidi etiam apud complura Calicia, quare audeo fere dicere, 

 hoc de Lichenibus Calicioideis in genere valere. 



Vill. Planla, quae sub nomine Perlusarice nivea in Fr. Lich. 

 Eur. pag. 426 describitur, vix ab ullo alio Lichenologo fuit cognila, 

 quare, mullis adhortanlibus, stalui, specimen originale in herbario Pa- 

 tris asservatum arcurate et microscopice invesligare. Habitus externus 

 omnino est PertusaricB cujusdam minutae pulchellac ostiolis rubicundis, 

 sed cerlissime non est planla nle evoluta; nullum enim vestigium 

 asci vel sporae in pluribus verrucis potui invenire. Vix planta est 

 autonoma, sed status singularis alius lichenis. — Pertusaria xanlhostoma 

 Smrflt. autem copiosis praedita est sporis ovatis vel ovoideo-ellipticis 

 utrinque rotundalis, nucleo magno luteo oleoso-granuloso foetis, sim- 

 pliciler et angusle limbatis, in asco quodam quatuor, longit. 0,055 

 usque ad 0,074 et låtit. 0,032 — 38 millim. — Pertusaria rltodocarpa 

 Körb. e discriptione specie differre videt ur. 



IX. In speciminibus Biatorw luridas, ad Marmorbruket Oslrogo- 

 thiae ab amicis M. M. Floderus et \V. Slenhammar lectis, inveni 

 no\arn Florae Scandinaviae civem, Synalissam ramulosam (HofTm.'!, inler 

 sq ii a mas illius habitantem. Descripliones celeberrimorum virorum D u r i e u 

 et Massa longo*) omnino conveniunt, quare supervacaneum est talem 

 hoc loco addere. Liceat autem mihi ammad versionen nonnullas leves 

 in Lichenologos hujus aevi quatuor, qui de bac planta mentionem fe- 

 cerunt, afferre. 



C.el. Massalongo (Mem. Lich. p. 94) nomine utitur Enchylii 

 synalissi, quia Acharius hane plantulam ad subdivisionem suam En- 

 chylium generis Collemalis duxit. Cur autem hoc nomen huic prajcipue 

 speciei servari debeat, sane non perspicio, praeserlim quum inter XXV 

 illas species, quas ad hane divisionen) in Syn. Lich. refert vix ulla, 

 minus quam hiec diagnosem ("lobis in humido crassissimis turgidis'') 

 aequal. Quum igitur haec planla merito genere mota est, cur non 

 nomen SynalissCB illi impositum incolume servare licet? — In Expl. 

 scient. de I 'A Ig. p. 210 — 11 accurate describitur o Cel. Durieu, sed 

 eam vocat Synalissam lichenophilam. Hoc nomen optime exprimere hu- 

 jus naluram nemo negnt, sed quum nomen ramulosw jam usur- 

 patum sit tum ab Hoffm. tum a Friesio (Syst. Oi b. Veg. p. 297), 

 nulla adest caussa, cur mutari debeat. — Hunc auclorem secutus est 

 Cl. Nyländer ea modo exceptione, quod Dur. ut conditorem generis 

 SynalissCB affert. Quum autem jam 1825 hoc genus a Friesio (I. c.) 

 sit propositum nec a Cel. Durieu aliis limitihus circumscribitur, tie- 

 scio sane, cur non veii auetoris nomen huic generi adscribi liceat. — 

 Cel. Kör ber tandem verum quidem hujus generis auetorem agnoscit, 

 sed verbum illud nunc temporis valde tritum "emend." adfigit. Quo 



*) Sporarum ovoideo-subrolundarum dimensiones mihi visce sunt 

 longit. 0,0070—85 et låtit. 0,005—7 millim. 



