20 R A T I 0. 



et possint ,. acceptum referre oporteat ? Quid 

 vero de Wolfio dicani , Deum informanti, 

 qui omnes , qualescunque esse possent , mun- 

 dos, ut ex cunctis optimum eligcrct crean- 

 dum , uqo infinitae mentis ictu , sibi reprae- 

 sentaverit; — aut quid de Kantio, in ne- 

 cessaria virtutis felicitatisque conjunctione 

 praesidium Jidei illi parante, qua summum 

 sanctissimumque mundi moralis Gubernato- 

 rem ac Judicem complecti, Ratio nos prac- 

 tica jubeat? — Esto sane , Auditores! in 

 his , quae meraoravi , magnorura Virorum pla- 

 citis esse , quae desideretis , aut jure reprehen- 

 datis. Neque ego intercedo , aut dissentio ; 

 scd , ex iis tamen singulis clarissime apparere 

 idem affirmare non dubito, quorsum et quam 

 profuDde argutae mentis penetret acumen ! 



Vcrum non minus prudenter ca , quam au- 

 diendam commendamus , sapientiac Magistra 

 monet cavetque, ne arrogantia inflati, nimis 

 altc cvolando, praecipites ruamus. Quotain- 

 quamquc enim nostrae Historiae paginam le- 

 geris , cui non impressas imbccillitatis huma- 

 nae notas repcrias? Nolo profecto magnorum 

 Viromm errores in triumphum ducere. Sed 



ip- 



