R A T I 0. 45 



publicis muneribus, doctrinarum commodis 

 curandis totum sese tradere poterat , et ve- 

 ro tradidit. Sed quo non tempore, in gra- 

 vissima hac provincia tuenda, religiosissime 

 versatus est ? Semper enim , sicuti in reliqua 

 vita omni , ita hic quoque , esse , quam vi- 

 deri maluit ; sibi quidem nullum decus, 

 sed tanto impensius, quod Academiae hono- 

 rificum esset ac salutare, quaerens; publico 

 privatum postponens commodum; adeo non 

 sibi placens, ut aliorum judicium et libenter 

 exquireret, et, sicubi opus erat, suo haud 

 invitus praeferret; sed idem ita suus, atque 

 ita recti justique tenax , ut , si quando , per 

 officii sanctitatem , nonnullorum desideriis 

 deesse cogeretur, neminis cujusquam offen- 

 sionem aut iram reformidaret. Talem eum 

 Praesidem Vos amisistis, Curatores amplissi- 

 mi! quos salvos atque incolumes nobis ser- 

 vatos esse, sincere laetamur! Tali nos ipso 

 orbati sumus rerum nostrarum Yindice bene- 

 volentissimo , prudentissimo ! 



Quod Vos , Collegae clarissimi ! gravissima 

 ac difficillima munera gerentes , hocce quoque 

 anno, Divinitus adjuti fuistis ac sustentati; 



quod 



