PRAEFATIO. fc 



nem obtulit. Nam , etfi nulla hucusque in docto 

 fcribendi genere confuetudo audacem me reddi- 

 disfet , incitabant tamen aliorum in fimili peri- 

 culo prosperi fuccesfus. Deterrebant quidem la- 

 boris difficultas , oratio parum exercitata , re- 

 bus tractandis circnmfufae faepe tenebrae, ju« 

 dicii ingeniique diffidentia; fed ftudiorum utilitaS 

 et, in prospero eventu, honoris magnificientia, 

 quarum illa quidem nunquam me falleret , magnis 

 illecebris animum tentabant. Quid multa? Ad 

 fcribendum accesfi , fatius esfe ducens virium mea- 

 rum facere periculum , quam nil periclitando nihil 

 accipere. 



Vos igitur , Viri Clarisfimi , hunc meu-m qua- 

 lemcunque laborem , quem dijudicaturi estis , accipi- 

 atis , quaefo, tanquam a discente, non a docto, 

 profectum. Sed quale verbum excidit? Quafi VoS 

 ignoretis juvenibus a Vobis propofitam esfe quaes- 

 tionem ; quafi non omnem a Vestrft humanitate 

 indulgentiam fperare mihi liceat. Procul abfit illa 

 eogitatio ! Relinquo igitur absque ulla" anxietate 

 meam Vestro judicio fcriptionem ; quod fi minus 

 hetum evenerit , videtis quam habeam laboris non 

 prorfus infructuofi confolationem j cogitatio enim 

 animum recreabit : 



„ nec iam 



4 , Turpe fuit vinci^ quam contendisfe decorum.*' 



A 2 D* 



