io COMMENTATIO 



tianae placitis magis magisque humanae doctrinae 

 formam ,dederunt (i). 



Secundo vero facculo , Episcopi, qui fimul cum 



Diaconis et Presbyteris Apostoloruin adminhtri 



fuerant, fenfira prae aliis auctoritate invalescebant , 



cum hoixviiTsus magis minusve extenfae curam ge- 



rerent , atque Chorepiscopis feu Episcopis rura- 



libus praeesfent (2). Hinc gradus auctoritatis inter 



clericos diverfi conftituebantur ; cum enim ad condi- 



tionem civilem eorum potentia in Ecclefia" inforraa- 



retur, pro discrimine dignitatis, qua" in variis Im- 



perii Romani provinciis fruebantur, majore minoreve 



auctoritate in diverfis muneribus Ecclefiasticis etiam 



uti poterant:fic tranfiit regiminis ratio a democratici 



ad aristocraticam formam. In fynodis autem provin- 



cialibus Episcopi Metropolitani prac ceteris caput 



extollebant , et Patriarchis , deinceps exortis , viam 



late patentem fternebant ad maximam auctoritatem. 



Attamen Societas Christiana publicum defidera- 



bat praefidium , ut tandem a perfecutionibus diris* 



fimis et calumniis liberaretur , quibus Imperatorum 



iniquitate, plebis infana" rabie et magiftratuum li- 



bidine obnoxii erant Christiani. Hlc periodo ad 



finem vergente vulnera illa, quae letalia esfe vi- 



debantur, Divino Numinis auxilio fanabantur; 



quin 



(I) Conf. Planck, Gefeh. der Geftllfeh. Ftrfasfnng , 

 Erstcr Band. 



(1) Conf. Villers, Zsfai fur la Riformation de Luthtr , 

 pag. 382- 



